ترکیب ایمونوتراپی و شیمیدرمانی صفحه تازهای در سرطان مثانه گشود

در این مقاله
سرطان مثانهشایعترین سرطان دستگاه ادراری است. در %25 بیماران هنگام تشخیص یا پیگیری، متاستاز (گسترش در بدن) وجود دارد. در این سرطان مثانه پیشرفته رویکرد استاندارد درمان آغازین، شیمیدرمانی سیستمیک است. با وجود گزینههای متعدد، میانه عمر حدود 15 ماه است. مشکل مهم دیگر، بیماری همراه است که در حدود % 50 مانع شیمیدرمانی مؤثر مطلوب میشود.
ایمونوتراپیها در سرطانهای متعدد مؤثر و بهویژه در مثانه ناتوان از شیمیدرمانی اثبات شدهاند. آتزولیزوماب Tecentriq و پمبرولیزوماب keytruda، در ناتوان از دریافت سیسپلاتین و رژیم حاوی آن، در افراد نشانگر ایمونوتراپی PD-L1 مثبت، برای خط نخست از مرجع داروی آمریکا (FDA) و هم آژانس داروی اروپا EMA، وارد مصرف بالینی شدند. پرسش «چگونه میتوان اثر این ایمونوتراپیهای بالینی را بیشتر کرد؟» از مهمترین حوزههای پژوهش امروز است.
شیمیدرمانی اثر ایمونوتراپی را افزایش میدهد که مطالعات قبلی نشان دادهاند. در نتیجه اکنون برای بیمار ریه با عملکرد مناسب ترکیب در خط نخست است. دو مطالعه بررسی همین اثر در سرطان ادراری بازتاب یافتند.
2 مطالعه تازه ایمونوتراپی همراه شیمیدرمانی مثانه
مطالعه IMvigor130
نخستین مطالعه اثر شیمیدرمانی و ایمونوتراپی در مرحله 4 اپیتلیوم انتقالی دستگاه ادراری، مثانه، حالب و لگنچه، بدون درمان قبلی را بررسی کرد؛ IMvigor130 نام آن کارآزمایی بالینی فاز IIIبود.
از 35 کشور 1213 نفر وارد شدند؛ % 50 نمیتوانستند سیسپلاتین بگیرند. سه گروه:
- سیسپلاتین یا کاربوپلاتین همراه جمسیتابین و آتزولیزوماب،
- آتزولیزوماب تنها،
- سیسپلاتین یا کاربوپلاتین همراه جمسیتابین دوگانه.
نتایج
- با افزودن ایمونوتراپی به شیمیدرمانی، مدت زمان تا بدتر شدن بیماری بیماران، یعنی بقای بدون پیشرفت (PFS)را 2 ماه بهتر کرد (8 در برابر 6 ماه). بقای کلی 2.6 ماه بهتر بود (16 در برابر 13.4 ماه).
- در زیرگروهها مستقل از PD-L1، ترکیب بهویژه در توانمند به دریافت شیمیدرمانی حاوی سیسپلاتین مؤثرتر بود.
- ترکیب نسبت به شیمیدرمانی تنها در عوارض و قطع زودهنگام به علت آن تفاوتی نداشت.
در نتیجه مطالعه IMvigor130ترکیب آتزولیزوماب و شیمیدرمانی را در سرطان ادراری متاستاتیک بدون درمان قبلی، بهویژه عملکرد مناسب و قادر به سیسپلاتین، از پروتکلهای قابل بررسی قرار داد.
فاز II پمبرولیزوماب همراه نبپاکلیتاکسل
مطالعه دوم در سرطان ادراری متاستاتیک قبلاً دریافتکننده پلاتین، نبپاکلیتاکسل شیمیدرمانی با افزودن عامل ایمونوتراپی پمبرولیزوماب در فاز II بررسی شد. تعداد 70 بیمار قبلاً دریافتکننده شیمیدرمانی پلاتینی وارد شدند.
- با ترکیب نبپاکلیتاکسل و پمبرولیزوماب پاسخ کلی %40 به دست آمد. در %14 بیماران پاسخ کامل حاصل شد.
- میانه زمان تا بدتر شدن PFS برابر 5 ماه بود.
- سود مستقل از نشانگر مهم ایمونوتراپی PD-L1 یا بار جهشی تومور بود.
- در عوارض، جز درجه 1 و 2 ناشی از نبپاکلیتاکسل، نوروپاتی (آسیب عصب) عارضه جدی دیده نشد.
در نتیجه، احتمالاً ترکیب ایمونوتراپی و شیمیدرمانی بهزودی خط نخست استاندارد مثانه میشود؛ پس جای نبپاکلیتاکسل و پمبرولیزوماب در خط دوم آینده روشن نیست. مطالعه نشان میدهد در بیمار بدون ایمونوتراپی قبلی، این ترکیب در خط دوم از استاندارد مؤثرتر است.
منابع
Atezolizumab with or without chemotherapy in metastatic urothelial cancer (IMvigor130): a multicentre, randomised, placebo-controlled phase 3 trial.
Lancet 2020.
2. PEANUT trial. P. Giannatempo et al.
Pembrolizumab and nab-paclitaxel as salvage therapy for platinum-treated, locally -advanced or metastatic urothelial carcinoma.
AACR 2020 / Abstract 10539.
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک میکند.





نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر میشود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمیشود.
اولین نظر را شما بنویسید.