آنچه باید درباره لنفوم مرحله 4 بدانید

لنفوم مرحله 4 وقتی سرطان به ناحیه دور بدن خارج از لنف، مانند نخاع، ریه یا کبد، متاستاز، می‌دهد (گسترش می‌یابد)، رخ می‌دهد.

لنفوم در نوعی گلبول سفید، لنفوسیت، ایجاد می‌شود. این سلول در دستگاه لنفاوی، بخشی از ایمنی بدن، حرکت می‌کند. مانند سرطان‌های بسیار چهار مرحله دارد.

مرحله 4 (IV) لنفوم اغلب درمان‌پذیر است. پیش‌آگهی به عوامل بسیار، مانند نوع لنفوم و سن، بستگی دارد.

این مقاله انواع لنفوم، نشانه، درمان و طول عمر را بررسی می‌کند.

انواع لنفوم

لنفوم اصطلاحی است که مردم برای توصیف سرطان ایجادشده در دستگاه لنفاوی به کار می‌برند. دو نوع اصلی لنفوم وجود دارد:

1. لنفوم هوچکین و،
2. لنفوم غیرهوچکین.

لنفوم هوچکین

ویژگی آن سلول Reed-Sternberg است؛ سلول بالغ سرطانی‌شده، ایمنی نوع B،است.

درصد 95 هوچکین از 4 زیرنوع زیر تشکیل می‌شود؛ هوچکین کلاسیک نام دارد.

• اسکلروز ندولار
• سلول مختلط 
• غنی از لنفوسیت
• کم‌لنفوسیت

حدود درصد 5 مبتلایان، هوچکین ندولار با غلبه لنفوسیتی دارند.

هر زیرنوع ویژگی متفاوت تعیین‌کننده گزینه درمان دارد.

لنفوم غیرهوچکین

برخلاف هوچکین، از سلول B یا، سلول ایمنی نوع T،می‌آید و خارج غدد، در معده، روده یا پوست نیز ایجاد می‌شود.

بیش از 90 نوع غیرهوچکین، وجود دارد و طبقه‌بندی متفاوت ممکن است.

لنفوم غیرهوچکین را می‌توان بر اساس نوع لنفوسیت درگیر به غیرهوچکین سلول T یا سلول B طبقه‌بندی کرد. یا برای بازتاب سرعت رشد و گسترش، آن را ایندولنت (ملایم / آهسته) یا تهاجمی توصیف می‌کنند.

مانند هوچکین، نوع آن درمان را تعیین می‌کند.

نشانه‌های لنفوم چیست؟

هوچکین و غیرهوچکین نشانه مشابه بسیار دارند. بعضی با درگیری اندام خارج لنف مانند معده یا ریه ظاهر می‌شوند.

نشانه مرحله 4 می‌تواند شامل:

• غدد لنفاوی بزرگ زیر پوست (لنفادنوپاتی)
• خستگی
• لرز 
• کاهش اشتها
• خارش
• سرفه ماندگار / مقاوم
• تنگی نفس (دیس‌پنه)
• درد سینه 
• نفخ شکم
• سیری زودرس 
• کبودی یا خونریزی آسان 
• عفونت مکرر 
• تهوع یا استفراغ

نشانه‌های B، گروهی است که درباره مرحله‌بندی هر دو نوع اطلاعات می‌دهد. معمولاً در مرحله پیشرفته‌تر رخ می‌دهد و شامل: 

• در 6 ماه کاهش ناخواسته بیش از درصد 10 وزن بدن 
• تب نامرتبط با عفونت 
• تعریق شبانه خیس‌کننده

- موضوع مرتبط: لنفوم (سرطان لنف) چیست؟ (با جزئیات)

درمان لنفوم

درمان لنفوم مرحله 4 به نوع لنفوم فرد، سابقه پزشکی او و اینکه کدام اندام‌ها را درگیر می‌کند بستگی خواهد داشت.

درمان هوچکین

درمان هوچکین مرحله 4 معمولاً چرخه داروهای متعدد شیمی‌درمانی است.

ترکیب‌ها شامل: 

• ABVD: رایج‌ترین رژیم هوچکین؛ دوکسوروبیسین، بلئومایسین، وین‌بلاستین و داکاربازین. 
• BEACOPP: بلئومایسین، اتوپوزاید، دوکسوروبیسین، سیکلوفسفامید، وین‌کریستین، پروکاربازین و پردنیزون دارد. پزشک برای ویژگی خاص بررسی می‌کند. مؤثر است ولی به علت، سرطان ثانویه، مانند لوسمی و ناباروری کمتر رایج است. 
• Stanford V: مکلورتامین، دوکسوروبیسین، وین‌بلاستین، وین‌کریستین، بلئومایسین، اتوپوزاید و پردنیزون دارد؛ پزشکان کمتر استفاده می‌کنند.

پس از آن برای توده بزرگ یا شواهد بیماری باقی‌مانده، پرتودرمانی، توصیه می‌شود.

همچنین، پیوند سلول بنیادی، یا روش دیگر شامل داروی آزمایشی یا ترکیب دارویی ممکن است پیشنهاد شود.

درمان غیرهوچکین

اغلب ترکیب استاندارد، CHOP، را استفاده می‌کنیم؛ سیکلوفسفامید، دوکسوروبیسین، وین‌کریستین و پردنیزون.

در غیرهوچکین تهاجمی می‌توان به CHOP، ریتوکسیمب، داروی، ایمنی‌درمانی، افزود. ترکیب اثربخشی را بالا می‌برد و بالقوه می‌تواند غیرهوچکین را درمان کند.

پیوند سلول بنیادی، پرتودرمانی یا داروی دیگر نیز ممکن است برای غیرهوچکین پیشنهاد شود.

خلاصه درمان لنفوم

بهبود پیوسته گزینه‌ها یعنی گاهی بر اساس نوع و خطر فردی، حتی مرحله 4 شفای کامل ممکن است. اگر شفا ممکن نیست، هدف کنترل نشانه و حفظ کیفیت زندگی است.

طول عمر لنفوم مرحله 4

میزان بقا درک احتمال موفقیت درمان نوع و مرحله سرطان را بهتر می‌کند.

بقا تخمین وابسته به مرحله است. همه متفاوت‌اند و بسیاری بسیار طولانی‌تر از تخمین زندگی می‌کنند.

به‌طور کلی، هوچکین مرحله 4، میزان بقای 5 ساله، درصد 65،دارد. عوامل زیر بر پیش‌آگهی اثر و لنفوم را شدیدتر می‌کنند:

• نشانه B
• بالای 45 سال 
• مرد بودن 
• مقادیر خونی خاص

همه مراحل غیرهوچکین، بقای نسبی کلی 5 ساله، درصد 71،است.

بقای نسبی مبتلا را با غیرمبتلا مقایسه می‌کند و با نوع و مرحله بسیار متفاوت است. عوامل زیادی مؤثرند و خطر فردی باید با پزشک بحث شود.

خلاصه

لنفوم سرطان لنف است. مرحله 4 یعنی گسترش به اندامی خارج دستگاه لنفاوی.

بقا با خطر فردی و نوع بسیار متفاوت است. مرحله 4 کمتر از مراحل دیگر است، ولی گاهی پزشک شفای کامل فراهم می‌کند.

بیماران مرحله 4 گزینه‌ها و نتایج را با پزشک بحث کنند. درمان نیازمند همکاری پزشک، پرستار، مددکار اجتماعی، مشاور سلامت روان و حمایت اجتماعی است. 

*

- تفاوت لوسمی و لنفوم چیست؟