Apalutamide برای سرطان پروستات مقاوم به هورمون که هنوز متاستاز نداده است، تأیید FDA را گرفت

سازمان غذا و داروی ایالات متحده، FDA، در 14 فوریه 2018، برای درمان بیماران مبتلا به سرطان پروستات که درمان هورمونی متداول دیگر در آن‌ها مؤثر نیست، مقادیر PSA آن‌ها افزایش می‌یابد و در نتیجه خطر بالایی برای متاستاز به اندام‌های دیگر دارند، برای apalutamide (نام تجاری Erleada ) تأیید صادر کرد.

این نخستین روش درمانی تأییدشده توسط FDA برای سرطان پروستات مقاوم به هورمون بدون متاستاز است

FDA برای نخستین بار در روند تصمیم‌گیری، مدت بقای بدون متاستاز را به‌عنوان نقطه پایانی اصلی به کار برد. مدت بقای بدون متاستاز، مدت زمانی است که برای بیماری با بیماری زودرس یا موضعی پیشرفته و بدون متاستاز در زمان تشخیص، تا نخستین متاستاز می‌گذرد. این یک معیار میانی است که به‌تازگی به‌ویژه در پیگیری بیماران مبتلا به سرطان پروستات برای پیش‌بینی مدت بقای کلیبه کار گرفته شده است. زیرا طول عمر کلی بیماران مبتلا به سرطان پروستات بسیار طولانی است و انتظار برای طول عمر کلی بیماران به‌منظور سنجش اثر دارویی جدید، مدت مطالعات بالینی را نیز بسیار طولانی می‌کند. بنابراین نیاز به نقاط پایانی میانی پدید آمده است. مدت بقای بدون متاستاز، به مدت بقای بدون بیماریشباهت دارد؛ اما در بقای بدون بیماری عود ناحیه‌ای سرطان در نظر گرفته می‌شود و در این مورد نخستین متاستاز به اندام دوردست.

Apalutamide چیست؟

دارویی به نام apalutamide با نام تجاری Erleada برای نخستین بار در سال 2010 کشف شده است. Apalutamide مانع اتصال آندروژن‌ها به گیرنده‌های آندروژنی می‌شود که در سلول‌های پروستات به مقدار فراوان وجود دارند؛ این گیرنده‌هامحل اتصال آندروژن‌هایی مانند تستوسترون و دی‌هیدروتستوسترون هستند. به این ترتیب اثر این هورمون‌های مردانه بر غده پروستات و سایر بافت‌ها را مهار می‌کند.

هر سال در سراسر جهان 1.1 میلیون مورد جدید سرطان پروستات تشخیص داده می‌شود و سالانه حدود 300 هزار مرگ مرتبط با سرطان پروستات رخ می‌دهد. در ایالات متحده، میزان بقای 5 ساله مرتبط با سرطان پروستات % 98.6 است و این میزان به‌خوبی نشان می‌دهد موفقیت‌های درمان سرطان پروستات چه ابعادی دارند. هنگام تشخیص، % 91 سرطان‌های پروستات در مرحله زودرس هستند و حدود % 10 تا % 20 سرطان‌های پروستات زودرس به هورمون (کاستراسیون) مقاوم‌اند. در % 16 بیمارانی که به هورمون مقاوم می‌شوند، هنگام تشخیص نشانه‌ای از متاستاز دیده نمی‌شود.

مقاوم شدن سلول‌های سرطان پروستات به هورمون/کاستراسیون

هنگام روبه‌رو شدن با سرطان پروستات زودرس، یکی از گزینه‌های درمان ناحیه‌ای به‌عنوان درمان اصلی استفاده می‌شود: برای مثال، جراحی، از داخل، پرتودرمانی، پرتودرمانی از خارج، HIFU, کرایوابلیشن (درمان با انجماد) و مانند آن. برای سرطان پروستات زودرس و کم‌خطر، پایش فعال بدون درمان نیز یک گزینه است. همراه این درمان‌ها - اگر بیمار در گروه خطر متوسط یا بالا باشد - درمان‌های هورمونی متداول نیز آغاز می‌شوند. در این مرحله سلول‌های سرطان پروستات به سرکوب هورمونی حساس هستند. همان‌طور که بالاتر نیز اشاره کردیم، در گروهی از بیماران ممکن است بدون نشانه‌ای از متاستاز به اندام دوردست، PSA افزایش یابد؛ این موارد را سرطان پروستات مقاوم به هورمون بدون متاستاز می‌نامند. تا زمان Apalutamide، درمان تأییدشده‌ای برای دادن به بیماران در این وضعیت وجود نداشت و بیماران تا ایجاد متاستاز به اندام دوردست، با درمان‌های هورمونی متداول پیگیری می‌شدند.

• بیماران مبتلا به سرطان پروستات باید پیش از آغاز درمان، گروه خطر خود را بدانند

مطالعه SPARTAN که تأیید Apalutamide را به همراه داشت

تأیید براساس نتایج مطالعه چندمرکزی و دوسوکور به نام SPARTAN که 1207 بیمار مبتلا به سرطان پروستات مقاوم به کاستراسیون غیرمتاستاتیک را ارزیابی کرد، یعنی یک مطالعه بالینی، صادر شد. بیماران به نسبت 2 به 1 به دو بازو تقسیم شدند: گروه 806 نفری، 240 mg آپالوتامید را به‌صورت قرص خوراکی روزی یک بار در ترکیب با درمان استاندارد سرکوب آندروژن دریافت کرد، در حالی که بازوی دیگر شامل 401 بیمار، در کنار درمان استاندارد، دارونما دریافت کرد.

نقطه پایانی اصلی اثربخشی، بقای بدون متاستاز بود. مدت بقای بدون متاستاز، زمان تا نخستین بروز متاستاز دوردست (ضایعات استخوان یا بافت نرم یا انتشار بیماری به گره‌های لنفاوی خارج لگن) یا مرگ به هر علت (هرکدام زودتر رخ داده باشد) تعریف شد.

در نتیجه، میانه مدت بقای بدون متاستاز برای بیماران دریافت‌کننده آپالوتامید 40.5 ماه و برای دریافت‌کنندگان دارونما 16.2 ماه بود.

عوارض جانبی مشاهده‌شده در دست‌کم % 10 بیماران (شایع)، خستگی، فشار خون بالا، قرمزی، اسهال، تهوع، کاهش وزن، آرترالژی، افتادن، گرگرفتگی، کاهش اشتها، شکستگی و ادم محیطی بودند.

• یوگا عوارض جانبی را در مردان تحت درمان سرطان پروستات کاهش و کیفیت زندگی را افزایش می‌دهد

آپالوتامید توصیه‌شده، دوز آن، 240 mg خوراکی روزی یک بار است (چهار قرص 60 mg).

موفقیت آپالوتامید در سرطان پروستات مقاوم به هورمون که هنوز متاستاز نداده است، بسیار قابل توجه است. با این حال، PSMA-PET و فناوری‌های جدیدتر تصویربرداری رادیولوژیک مانند آن، می‌توانند شناسایی زودتر برخی متاستازها و کاهش تعداد بیماران مبتلا به سرطان پروستات در این مرحله میانی را ممکن کنند. به این ترتیب ممکن است مردان بتوانند درمان‌هایی را دریافت کنند که برای این سرطان‌ها از پیش تأیید شده‌اند.

ممکن است برایتان جالب باشد:

• Abirateron برای سرطان پروستات متاستاتیک حساس به هورمون تأیید FDA را گرفت