هلیکوباکتر پیلوری ۲۰۲۶: چرا درمان سهگانه کلاسیک دیگر انتخاب اول نیست؟ نقد NEJM

در این مقاله
باکتریای که باور پزشکی به استریل بودن معده را به چالش کشید: دستاوردها و مسائل تازهی H. pylori پس از 40 سال
هلیکوباکتر پیلوری (H. pylori) باکتریای است که در معدهی حدود 44 درصد از بزرگسالان جهان زندگی میکند و مهمترین علت قابل پیشگیری سرطان معده به شمار میرود. بیش از 40 سال پس از کشف آن، مقالهی مروری جامعی که بری مارشال (Barry Marshall)، برندهی جایزهی نوبل و از اعضای گروه کاشف این باکتری، نیز در میان نویسندگان آن است، در 22 اکتبر 2026 در New England Journal of Medicine منتشر شد. این مقاله تأکید میکند که به دلیل افزایش روزافزون مقاومت آنتیبیوتیکی، درمان سهگانهی کلاسیک که سالها به کار میرفت دیگر بهصورت تجربی توصیه نمیشود؛ درمان چهارگانهی بیسموتدار و درمان دوگانهی دوز بالا همراه با داروهای قوی مهارکنندهی اسید در اولویت قرار گرفتهاند و در صورت امکان، درمان باید بر پایهی آزمایش حساسیت آنتیبیوتیکی انتخاب شود. در این نوشته، این مقاله را همراه با دادههای مقاومت دارویی در ترکیه بررسی کردهایم. پیشتر به پیشگیری از سرطان معده با درمان H. pylori و افزایش خطر سرطان معده در صورت همراهی استعداد ارثی و H. pylori پرداخته بودیم.
- چه کسی باید درمان شود: از زمان اجماع کیوتو (Kyoto) در سال 2015، گاستریت ناشی از H. pylori، با علامت یا بدون علامت، یک بیماری عفونی واگیر شناخته میشود؛ در صورت نبود منع، درمان ریشهکنی برای همهی افراد آلوده توصیه میشود.
- از سرطان معده پیشگیری میکند: در کارآزمایی تصادفیسازیشدهای روی بستگان درجهی یک بیماران مبتلا به سرطان معده، درمان بروز سرطان معده را طی 9 سال از 2.7 درصد به 1.2 درصد کاهش داد (HR 0.45). بیشترین سود در افراد جوانتر و پیش از بروز آتروفی است.
- درمان تغییر کرده است: چون مقاومت به کلاریترومایسین، لووفلوکساسین و مترونیدازول در بیشتر مناطق از 15 درصد گذشته است، درمان سهگانهی کلاسیک نباید بدون آزمایش حساسیت تجویز شود. انتخاب نخست، درمان چهارگانهی بیسموتدار 10 تا 14 روزه یا درمان دوگانهی دوز بالای 14 روزه (مهارکنندهی قوی اسید + آموکسیسیلین) است.
- ترکیه: شیوع در بزرگسالان بیش از 80 درصد اندازهگیری شده بود؛ مقاومت به کلاریترومایسین حدود 27 درصد و به لووفلوکساسین حدود 20 درصد است. ریشهکنی پس از درمان باید حتماً با تست تنفسی یا آزمایش مدفوع تأیید شود.
چرا این موضوع اهمیت دارد؟
سرطان معده هر سال در جهان حدود 968 هزار نفر را مبتلا میکند و با حدود 660 هزار مورد مرگومیر همراه است؛ هم از نظر بروز و هم از نظر مرگومیر در رتبهی پنجم قرار دارد (تاریخچه و اهمیت سرطان معده). H. pylori در پیدایش بخش بزرگی از سرطانهای معدهی غیرکاردیا نقش دارد. عوامل خطر دیگری مانند سیگار و رژیم غذایی پرنمک نیز مهماند، اما اثرشان از H. pylori کمتر است. سازمان جهانی بهداشت در سال 1994، H. pylori را در فهرست سرطانزاهای قطعی انسانی (گروه 1) قرار داد.
ترکیه یکی از کشورهایی است که H. pylori در آن بسیار شایع است و سرطان معده همچنان سرطانی شایع است که بیشتر در مراحل پیشرفته تشخیص داده میشود؛ نوآوریهای درمانی آن را در نوشتهی رهنمود 2026 ESMO بررسی کردهایم. از سوی دیگر، ریشهکن کردن این باکتری سال به سال دشوارتر میشود: با افزایش مقاومت آنتیبیوتیکی، موفقیت درمانهای قدیمی کاهش مییابد و مصرف غیرضروری آنتیبیوتیک نیز مقاومت را بیشتر میکند. از این رو، انتخاب درمان درست هم برای بیمار و هم برای سلامت جامعه اهمیت دارد.
تا حدی بله. H. pylori نخستین و هنوز تنها باکتریای است که در گروه سرطانزاها طبقهبندی شده است:
- 1982 تا 1984: بری مارشال و رابین وارن (Robin Warren) باکتری را از نمونههای معده کشت دادند و ارتباط آن را با گاستریت و زخم نشان دادند.
- 1985: مارشال با نوشیدن کشت باکتری نشان داد که در خود او گاستریت ایجاد میشود.
- 1994: سازمان جهانی بهداشت H. pylori را در گروه 1 سرطانزاها قرار داد. ارتباطی مشابه پیشتر در ویروسها نشان داده شده بود (مانند هپاتیت B و سرطان کبد، یا HPV و سرطان دهانهی رحم).
- 2005: مارشال و وارن جایزهی نوبل پزشکی را دریافت کردند.
- هنوز وجود ندارد: واکسنی علیه H. pylori که اثربخشی بالینی آن ثابت شده باشد.
هلیکوباکتر پیلوری چیست؟
هلیکوباکتر پیلوری باکتری مارپیچیشکلی است که در لایهی مخاطی معده زندگی میکند. بیشتر پیش از 10 سالگی و در درون خانواده منتقل میشود و اگر درمان نشود، تا پایان عمر باقی میماند. بیشتر افراد آلوده علامتی ندارند؛ اما این باکتری میتواند به گاستریت مزمن، زخم معده و اثناعشر، لنفوم MALT معده و سرطان معده بینجامد. با تست تنفسی یا آزمایش مدفوع بهآسانی تشخیص داده میشود.
نقاط عطف در 40 سال
این باکتری چگونه در معده زنده میماند و چگونه بیماری ایجاد میکند؟
محیط اسیدی معده (pH حدود 2) اجازهی زندگی به بیشتر میکروبها را نمیدهد. اما H. pylori با آنزیم اورهآزی که میسازد، اسید پیرامون خود را خنثی میکند و فضایی قابل زیست برای خود فراهم میآورد؛ سپس با تاژکها و شکل مارپیچیاش از لایهی غلیظ مخاط عبور میکند و به سلولهای معده میچسبد. این باکتری که بیش از 100 هزار سال همراه با انسان تکامل یافته است، روشهای فراوانی نیز برای پنهان ماندن از دستگاه ایمنی پدید آورده است: با تغییر ساختار چربی دیوارهی سلولی از گیرندههای ایمنی میگریزد، از آنتیژنهای گروه خونی تقلید میکند و پاسخ سلولهای T را سرکوب میکند.
- CagA: پروتئینی که باکتری با یک سامانهی ترشحی شبیه «سوزن» به درون سلول معده تزریق میکند. اتصالات میان سلولها را مختل میکند، تقسیم سلولی را تحریک میکند و با ایجاد آسیب DNA در پیدایش سرطان نقش دارد.
- VacA: سمی که در سلول حفرههایی ایجاد میکند و مرگ برنامهریزیشدهی سلول (آپوپتوز) را راه میاندازد؛ پاسخ ایمنی را نیز تضعیف میکند.
- ADP-heptose و HtrA: دو عاملی که در سالهای اخیر شناسایی شدهاند. ADP-heptose التهاب و آسیب DNA را افزایش میدهد؛ گونهی خاصی از HtrA (S171L) با افزایش خطر سرطان معده همراه است.
به چه بیماریهایی میانجامد؟
در همهی افراد آلوده گاستریت فعال مزمن پدید میآید، اما بیشتر آنان هیچ شکایتی ندارند. در بخشی از آنان این تصویرها دیده میشود:
- زخم: اگر گاستریت بیشتر در بخش خروجی معده (آنتروم) باشد، زخم اثناعشر شایعتر است. مصرف مسکنها (NSAID) و آسپرین نیز خطر زخم را جداگانه افزایش میدهد.
- سرطان معده: اگر گاستریت و آتروفی به بخش تنهی معده گسترش یافته باشد، خطر سرطان معده بالا میرود.
- لنفوم MALT معده: نوعی نادر از لنفوم که در مراحل اولیه ممکن است تنها با درمان H. pylori پسرفت کند.
- بیماریهای خارج از معده: ارتباط آن با برخی وضعیتها مانند کمخونی فقر آهن و کاهش پلاکت با منشأ ایمنی شناخته شده است. ارتباط آن با بیماریهای قلبیعروقی، عصبی و متابولیک اما محل بحث است.
مسیر رسیدن به سرطان معده: آبشار کوریا
سرطان معدهی نوع رودهای (اینتستینال)، یعنی آدنوکارسینوم معده، طی فرایندی مرحلهبهمرحله پدید میآید که با عفونت H. pylori آغاز میشود و دهها سال طول میکشد. نام این مراحل در گزارشهای پاتولوژی فراوان دیده میشود.
شکل 1 · از H. pylori تا سرطان معده: آبشار کوریا
در هر مرحله تنها بخش کوچکی از بیماران به مرحلهی بعد پیش میروند
H. pylori چقدر شایع است؟
بر پایهی یک متاآنالیز در سال 2024 که 1,748 مطالعه از 111 کشور را بررسی کرده است، شیوع H. pylori در بزرگسالان میان سالهای 1980 و 2022 از 52.6 درصد به 43.9 درصد کاهش یافت؛ اما در کودکان و نوجوانان کاهش معناداری دیده نشد. بیشترین شیوع در منطقههای آفریقا و مدیترانهی شرقی (حدود 53 درصد) و کمترین شیوع در اروپا (حدود 40 درصد) است. در مطالعهی ملی TURHEP در ترکیه که در سالهای 2003 و 2004 روی 4,622 بزرگسال با تست تنفسی اوره انجام شد، شیوع 82.5 درصد به دست آمد.
شیوع H. pylori در بزرگسالان
درصد. مطالعاتی از دورهها و کشورهای گوناگون. میلهی خاکستری دورهی مقایسه است.
دادههای جهانی از متاآنالیز 1,748 مطالعه در 111 کشور است؛ دادههای ترکیه از تست تنفسی اوره در 4,622 بزرگسال (TURHEP) و دادههای آمریکا از یک تحلیل ملی روی 913 هزار نفر به دست آمده است. مقایسه میان مطالعات گوناگون غیرمستقیم است؛ جمعیت بیماران، درمانهای قبلی و مدت پیگیری با هم تفاوت دارند.
این باکتری معمولاً در کودکی، بهویژه پیش از 10 سالگی، و در درون خانواده منتقل میشود. به همین دلیل در مهاجرانی که از مناطق با شیوع بالا میآیند، خطر تا سالها بالا میماند. بالاتر بودن بروز سرطان معده در شرق آسیا تا حدی با تهاجمیتر بودن سویههای باکتری در آن منطقه توضیح داده میشود.
آیا ریشهکن کردن باکتری از سرطان معده پیشگیری میکند؟
بله. این اکنون واقعیتی است که با کارآزماییهای تصادفیسازیشده نشان داده شده است:
- بستگان درجهی یک: در یک مطالعهی دوسوکور در کرهی جنوبی روی 1,676 نفر از بستگان درجهی یک بیماران مبتلا به سرطان معده که H. pylori مثبت بودند (NEJM، 2020)، در گروه درمانشده طی پیگیری با میانهی 9.2 سال، بروز سرطان معده در مقایسه با دارونما بیش از نصف کاهش یافت.
- پس از درمان سرطان زودرس معده: پس از برداشتن آندوسکوپیک سرطان زودرس معده، درمان H. pylori خطر پیدایش سرطان تازه در معده را کاهش داد.
- در سطح جامعه: در جزایر ماتسو (Matsu) در تایوان، با برنامهی گستردهی غربالگری و درمان، شیوع H. pylori از 64.2 درصد به 15 درصد رسید و بروز سرطان معده 53 درصد کاهش یافت.
درمان H. pylori در بستگان بیماران مبتلا به سرطان معده
درصد افرادی که طی پیگیری با میانهی 9.2 سال به سرطان معده مبتلا شدند. میلهی رنگی گروه درمان و میلهی خاکستری گروه مقایسه است.
مقایسهی تصادفیسازیشده: نسبت خطر 0.45 با فاصلهی اطمینان 95 درصد از 0.21 تا 0.94؛ برای پیشگیری از یک مورد سرطان معده، درمان حدود 66 نفر لازم است. دو میلهی پایینی از یک تحلیل غیرتصادفی بعدی است که نسبت خطر 0.27 را نشان داد. منبع: Choi و همکاران، NEJM 2020.
نکتهای مهم: حتی در گروه درمان، ریشهکنی تنها در 70 درصد بیماران به دست آمد و از 10 مورد سرطان در گروه درمان، 5 مورد در بیمارانی رخ داد که باکتریشان ریشهکن نشده بود. یعنی سود درمان به پاک شدن واقعی باکتری بستگی دارد؛ به همین دلیل آزمایش کنترل پس از درمان حیاتی است. اگرچه آتروفی و متاپلازی رودهای برگشتناپذیر تلقی میشوند، مطالعات اخیر نشان میدهند که درمان در بیماران دارای این ضایعات پیشرفته نیز خطر را کاهش میدهد؛ اما سود آن با افزایش سن کمتر میشود. همچنین میدانیم که در حاملان تغییرات ارثی در ژنهای ترمیم DNA، H. pylori خطر سرطان معده را بسیار چشمگیر افزایش میدهد.
چه کسی باید آزمایش شود؟ سه راهبرد غربالگری
| راهبرد | برای چه کسانی | مناسب برای کجا |
|---|---|---|
| آزمایش و درمان | بیماران جوان با شکایت سوءهاضمه و بدون علامتهای هشدار | کشورهایی با شیوع پایین H. pylori و سرطان معده (کشورهای غربی) |
| غربالگری و درمان (غربالگری جمعیتی) | همهی افراد یک گروه سنی مشخص؛ بیشترین هزینهاثربخشی در بزرگسالان جوان 20 تا 40 ساله | مناطقی با شیوع بالای H. pylori و سرطان معده (شرق آسیا) |
| غربالگری خانوادهمحور | اعضای خانوادهی افراد آلوده که در همان خانه زندگی میکنند؛ بستگان درجهی یک بیماران مبتلا به سرطان معده؛ مهاجران از مناطق پرخطر | جاهایی که غربالگری جمعیتی امکانپذیر نیست؛ جایگزینی عملیتر |
چه آزمایشهایی به کار میروند؟
| آزمایش | ویژگی | نکتهی مهم |
|---|---|---|
| تست تنفسی اوره | حساسیت و ویژگی 95 تا 100 درصد؛ معمولاً روش ترجیحی در بزرگسالان | برای اینکه نتیجه تحت تأثیر قرار نگیرد، پیش از آزمایش باید مهارکنندههای اسید دستکم 2 هفته و آنتیبیوتیک و بیسموت دستکم 4 هفته قطع شوند |
| آزمایش آنتیژن مدفوع | حساسیت و ویژگی 95 تا 100 درصد؛ در کودکان مناسبتر | همان محدودیتهای دارویی صدق میکند |
| آزمایش خون (آنتیبادی) | ارزانترین و سادهترین روش | عفونت گذشته و فعال را از هم تمیز نمیدهد؛ نتیجهی مثبت باید تأیید شود. برای کنترل پس از درمان به کار نمیرود |
| آندوسکوپی و بیوپسی | ارزیابی شدت گاستریت، آتروفی، متاپلازی و سرطان؛ از همان نمونه میتوان آزمایش حساسیت انجام داد | در افراد دارای علامتهای هشدار یا افراد بالای 45 سال با عامل خطر دیگر توصیه میشود |
- دشواری در بلع
- کاهش وزن ناخواسته
- استفراغ مداوم
- استفراغ خونی یا مدفوع سیاه و قیریرنگ
- کمخونی فقر آهن
- تودهی قابل لمس در شکم
در افراد سیگاری بالای 45 سال، کسانی که سابقهی سرطان معده در خانواده دارند یا کسانی که سطح پپسینوژن و گاسترین-17 خونشان غیرطبیعی است نیز باید آندوسکوپی در نظر گرفته شود (علائم سرطان معده).
چرا درمان دشوارتر شده است؟
درمان سهگانهی 7 روزه که در اواخر دههی 1990 پدید آمد (یک مهارکنندهی پمپ پروتون یا PPI برای سرکوب اسید معده + کلاریترومایسین + آموکسیسیلین)، در آغاز باکتری را در بیش از 90 درصد بیماران ریشهکن میکرد و از 1997 تا 2007 استاندارد جهانی بود. از دههی 2000 با افزایش مقاومت به کلاریترومایسین، موفقیت درمان کاهش یافت؛ ابتدا مدت درمان به 10 تا 14 روز افزایش یافت و سپس توصیه شد که درمان سهگانهی حاوی کلاریترومایسین بدون آزمایش حساسیت تجویز نشود. بر پایهی متاآنالیزی در سال 2018 که 178 مطالعه از 65 کشور را بررسی کرده است، مقاومت به کلاریترومایسین، لووفلوکساسین و مترونیدازول تقریباً در همهی منطقههای سازمان جهانی بهداشت از 15 درصد فراتر رفته است.
مقاومت آنتیبیوتیکی اولیه در H. pylori
درصد. میلهی رنگی ترکیه (20 مطالعه، 2005 تا 2020) و میلهی خاکستری منطقهی آسیا-اقیانوسیه (میزانهای کنونی گزارششده در مقالهی مروری NEJM).
وقتی مقاومت به کلاریترومایسین و لووفلوکساسین از 15 درصد فراتر رود، این داروها نباید بدون آزمایش حساسیت به کار روند. مقاومت به مترونیدازول اگرچه در آزمایشگاه بالا به نظر میرسد، در درمان چهارگانهی بیسموتدار با دوز بالا و مدت طولانی تا حد زیادی قابل جبران است. مقایسه میان مطالعات گوناگون غیرمستقیم است؛ جمعیت بیماران، درمانهای قبلی و مدت پیگیری با هم تفاوت دارند.
متاآنالیز 20 مطالعهی انجامشده در ترکیه میان سالهای 2005 و 2020، مقاومت به کلاریترومایسین را 26.7 درصد و به لووفلوکساسین را 19.6 درصد نشان داد. این میزانها نشان میدهند که درمانهای حاوی کلاریترومایسین یا لووفلوکساسین نباید در ترکیه بدون آزمایش حساسیت انتخاب نخست باشند. در مقابل، مقاومت به آموکسیسیلین و تتراسایکلین هم در ترکیه و هم در جهان پایین است؛ این دو آنتیبیوتیک امروز پایهی درمانهای توصیهشده را تشکیل میدهند.
گزینههای درمانی کنونی
| درمان | اجزا | چه زمانی؟ |
|---|---|---|
| درمان چهارگانهی بیسموتدار (10 یا 14 روز) | PPI روزی 2 بار + بیسموت روزی 4 بار + تتراسایکلین 500 mg روزی 4 بار + مترونیدازول 500 mg روزی 3 تا 4 بار | بدون آزمایش حساسیت، در درمان نخست و درمانهای بعدی؛ رایجترین گزینهی توصیهشده |
| درمان دوگانهی دوز بالا (14 روز) | PPI با دوز دوبرابر (برای نمونه اسومپرازول 40 mg روزی 2 بار) یا ونوپرازان 20 mg روزی 2 بار + آموکسیسیلین با دوز بالا | اگر حساسیت به پنیسیلین وجود نداشته باشد، بدون آزمایش حساسیت، در درمان نخست و درمانهای بعدی |
| درمان سهگانهی حاوی ریفابوتین (14 روز) | PPI + ریفابوتین 150 mg روزی 2 بار + آموکسیسیلین | در رهنمود آمریکا در شمار انتخابهای نخست؛ در اجماع اروپایی درمان نجات |
| درمان سهگانهی حاوی کلاریترومایسین (14 روز) | PPI + کلاریترومایسین 500 mg روزی 2 بار + آموکسیسیلین | تنها در صورتی که آزمایش حساسیت، حساس بودن باکتری به کلاریترومایسین را نشان داده باشد |
| درمان سهگانهی حاوی لووفلوکساسین یا مترونیدازول (14 روز) | PPI + لووفلوکساسین 500 mg روزی 1 بار یا مترونیدازول 500 mg روزی 2 بار + آموکسیسیلین | تنها در صورتی که آزمایش حساسیت، حساس بودن باکتری را نشان داده باشد |
درمان چهارگانهی بیسموتدار در حدود 90 درصد بیمارانی که درمان را درست مصرف میکنند موفق است و از مقاومت به کلاریترومایسین یا لووفلوکساسین تأثیر نمیپذیرد؛ اما تعداد زیاد داروها و شیوهی مصرف پیچیده، پایبندی به درمان را دشوار میکند. تهوع، سرگیجه، مزهی فلزی در دهان و درد شکم شایعاند؛ سیاه شدن مدفوع به بیسموت مربوط و بیخطر است. عوارض جدی که به قطع درمان بینجامند نادرند. درمانهای همزمان (concomitant)، متوالی (sequential) و هیبرید، چون یک آنتیبیوتیک غیرضروری دارند، دیگر بهعنوان انتخاب نخست توصیه نمیشوند.
در درمان دوگانهی دوز بالا، برای آموکسیسیلین معمولاً 1 g سه بار در روز توصیه میشود؛ اما نویسندگان مقالهی مروری پیشنهاد میکنند دوز بر پایهی وزن، یعنی 50 mg/kg در روز، در 3 تا 4 نوبت تقسیم و مصرف شود. در بیماران دارای حساسیت به پنیسیلین، یک کارآزمایی تصادفیسازیشدهی اخیر نشان داد که درمان دوگانهی 14 روزه با ونوپرازان + تتراسایکلین ممکن است به اندازهی درمان چهارگانهی بیسموتدار مؤثر و گزینهای با تحمل بهتر باشد.
آزمایش حساسیت آنتیبیوتیکی: رویکرد آرمانی
H. pylori یک بیماری عفونی است و همانند دیگر عفونتها، درمان آن در حالت آرمانی باید بر پایهی آزمایش حساسیت انتخاب شود. اجماع Maastricht VI/Florence در سال 2022، انجام روتین آزمایش حساسیت را حتی پیش از نخستین درمان توصیه میکند.
- کشت: باکتری از بیوپسی آندوسکوپیک یا از ترشحات معده که با نخ قابل بلع گرفته میشود، کشت داده میشود؛ تنها روشی است که میتواند حساسیت به همهی آنتیبیوتیکها را نشان دهد.
- آزمایشهای مولکولی (PCR، توالییابی): به کشت نیاز ندارند؛ روی بیوپسی، بلوک پارافینی، ترشحات معده یا مدفوع قابل انجاماند. کیتهای تجاری مقاومت به کلاریترومایسین و لووفلوکساسین را با دقت 96 تا 99 درصد شناسایی میکنند.
- در عمل: به دلایل هزینه و لجستیک برای همهی بیماران امکانپذیر نیست. مقالهی مروری پیشنهاد میکند در بیمارانی که به دلیل دیگری آندوسکوپی میشوند، آزمایش حساسیت روی بیوپسی انجام شود. اگر درمان چهارگانهی بیسموتدار انتخاب شده باشد، معمولاً آزمایش حساسیت لازم نیست.
شکل 2 · رویکرد کنونی به درمان H. pylori
برگرفته از الگوریتم مقالهی مروری NEJM
آینده چه در بر دارد؟
مهارکنندههای قوی اسید (P-CAB)
مسدودکنندههای اسید رقابتی با پتاسیم مانند ونوپرازان، اسید را قویتر و سریعتر (در عرض یک روز) از PPIهای کلاسیک مهار میکنند. اثربخشی بالای درمان دوگانه با تنها یک آنتیبیوتیک (آموکسیسیلین) نقش مهار اسید را در موفقیت درمان نشان میدهد. اینکه آیا درمانهای کوتاه 7 روزه با P-CABها میتوانند به اندازهی درمانهای 14 روزه مؤثر باشند، در دست بررسی است.
آنتیبیوتیک جدید: ریفاسوتنیزول
ریفاسوتنیزول، آنتیبیوتیک تازهای که آنزیم RNA پلیمراز باکتری را هدف میگیرد، در کارآزمایی دوسوکور فاز 3 به نام EVEREST-HP در چین (697 بیمار) نشان داد که در درمان نخست از درمان مقایسهای کماثرتر نیست (non-inferiority).
کارآزمایی EVEREST-HP: آنتیبیوتیک جدید ریفاسوتنیزول
درصد، 697 بیمار، درمان نخست. میلهی رنگی درمان سهگانهی حاوی ریفاسوتنیزول و میلهی خاکستری درمان مقایسهای حاوی بیسموت و کلاریترومایسین است.
ریفاسوتنیزول نشان داد که از درمان مقایسهای کماثرتر نیست (non-inferiority). 41 درصد بیماران به کلاریترومایسین مقاوم بودند. این دارو در خارج از چین تأیید نشده است.
نکتهای که باید به آن توجه کرد: گروه مقایسه درمان کلاسیک بیسموت-تتراسایکلین-مترونیدازول نبود، بلکه رژیمی حاوی بیسموت و کلاریترومایسین بود و 41 درصد بیماران این کارآزمایی به کلاریترومایسین مقاوم بودند. این دارو هنوز در خارج از چین تأیید نشده است.
واکسن، نانودرمانی و پروبیوتیکها
- واکسن: با وجود دههها پژوهش، واکسنی با اثربخشی اثباتشده وجود ندارد. واکسنهایی که راههای گریز باکتری از دستگاه ایمنی، بهویژه ساختار تغییریافتهی دیوارهی سلولی (لیپوپلیساکارید)، را هدف میگیرند، مسیری امیدوارکنندهاند.
- نانودرمانیها: نانوذراتی که دارو را مستقیماً به مخاط معده میرسانند، در مرحلهی آزمایشگاهیاند.
- پروبیوتیکها: اثر آنها بر موفقیت ریشهکنی و بر میکروبیوتای روده روشن نیست؛ پژوهشها ادامه دارد.
این مقالهی مروری را چگونه باید خواند؟
نقاط قوت
- به قلم چهرههای پیشگام این حوزه نوشته شده است؛ تاریخچه، سازوکار بیماری، غربالگری و درمان را در کنار هم و همراه با رهنمودهای روز بررسی میکند.
- بر مدیریت منطقی مصرف آنتیبیوتیک (antimicrobial stewardship؛ اصل «5D»: تشخیص، دارو، دوز، مدت و در صورت لزوم محدود کردن طیف درمان) و بر آزمایش حساسیت تأکید جدی دارد.
- الگوریتم درمانی کاربردی و قابل اجرایی ارائه میدهد.
نکاتی که باید در نظر داشت
- دادههای مقاومت منطقهایاند: میزانهای مقاومت در جدول مقاله مربوط به منطقهی آسیا-اقیانوسیه است. در ترکیه مقاومت به مترونیدازول و لووفلوکساسین کمتر گزارش شده است؛ اما دادههای ترکیه نیز بیشتر تکمرکزی و قدیمیاند.
- رهنمودها با هم تفاوت دارند: درمان سهگانهی حاوی ریفابوتین در آمریکا انتخاب نخست و در اروپا درمان نجات توصیه میشود؛ ونوپرازان در بسیاری از کشورها (از جمله ترکیه) بهطور روتین در دسترس نیست.
- دوز آموکسیسیلین بر پایهی وزن پیشنهاد نویسندگان است و هنوز در رهنمودها به استاندارد تبدیل نشده است.
- تعارض منافع: فرانسیس مگرو (Francis Mégraud)، یکی از نویسندگان، اعلام کرده است که به شرکت Phathom، بازاریاب ونوپرازان در آمریکا، مشاوره داده و برای Biocodex، تولیدکنندهی پروبیوتیک، سخنرانی کرده و عضو هیئت مشاوران علمی یک شرکت است. دو نویسندهی دیگر رابطهی اعلامشدهای با صنعت دارویی ندارند.
این یافتهها در عمل چه معنایی دارند؟
- نتیجهی مثبت نیازمند درمان است: فردی که H. pylori در او یافت شده است، حتی بدون علامت، در صورت نبود منع باید درمان شود.
- درمان سهگانهی کلاسیک دیگر انتخاب نخست نیست: در ترکیه، اگر آزمایش حساسیت در دسترس نباشد، درمان چهارگانهی بیسموتدار (یا در نبود حساسیت به پنیسیلین، درمان دوگانهی دوز بالا) ترجیح داده شود؛ مدت درمان باید 14 روز باشد.
- آزمایش کنترل ضروری است: دستکم 4 هفته پس از پایان درمان (و دستکم 2 هفته پس از قطع مهارکنندهی اسید)، ریشهکنی باید با تست تنفسی یا آزمایش مدفوع تأیید شود.
- همان آنتیبیوتیک را تکرار نکنید: پس از شکست درمان، بهویژه کلاریترومایسین و لووفلوکساسین تنها با آزمایش حساسیت دوباره به کار روند.
- به خانواده فکر کنید: بستگان درجهی یک بیماران مبتلا به سرطان معده باید آزمایش شوند؛ اعضای خانوادهی افراد آلوده که در همان خانه زندگی میکنند نیز میتوانند ارزیابی شوند.
- پیگیری در ضایعات پیشرفته: اگر آتروفی گسترده یا متاپلازی رودهای وجود داشته باشد، حتی پس از ریشهکنی باکتری ممکن است پیگیری آندوسکوپیک منظم لازم باشد.
ترکیه یکی از کشورهایی است که H. pylori در آن بیشترین شیوع را دارد: در مطالعهی ملی TURHEP (2003 تا 2004)، 82.5 درصد بزرگسالان آلوده بودند؛ دادههای ملی جدیدتر محدود است. مقاومت به کلاریترومایسین حدود 27 درصد و به لووفلوکساسین حدود 20 درصد است. تست تنفسی اوره، آزمایش آنتیژن مدفوع و آندوسکوپی بهطور گسترده در دسترساند؛ اما آزمایش حساسیت آنتیبیوتیکی تنها در شمار محدودی از مراکز انجام میشود. اجزای درمان چهارگانهی بیسموتدار در ترکیه به کار میروند، اما دسترسی به برخی فراوردهها (بهویژه تتراسایکلین) گاه با مشکل روبهرو میشود؛ برنامهی درمان را همراه با پزشک و داروساز خود تنظیم کنید. ونوپرازان و ریفاسوتنیزول در ترکیه بهطور روتین مصرف نمیشوند. ترکیه برنامهی غربالگری جمعیتی H. pylori ندارد؛ به افرادی که در معرض خطر بالای سرطان معدهاند توصیه میشود گزینههای آزمایش را با پزشک خود در میان بگذارند.
توصیههای کاربردی برای بیماران و خانوادههایشان
- درمان H. pylori را نیمهکاره رها نکنید؛ داروها را به تعداد و مدت توصیهشده مصرف کنید. عوارض جانبی بیشتر خفیف و گذرا هستند.
- دستکم 4 هفته پس از پایان درمان، آزمایش کنترل انجام دهید؛ ممکن است لازم باشد داروهای معده را 2 هفته پیش از آزمایش قطع کنید.
- به پزشک خود بگویید پیشتر چه داروهایی برای H. pylori مصرف کردهاید و آیا به پنیسیلین حساسیت دارید یا نه.
- اگر در خانوادهتان سابقهی سرطان معده وجود دارد، آزمایش دهید؛ درمان عفونت برای کاهش خطر انتقال به فرزندانتان نیز اهمیت دارد.
- برای سوزش معده مدت طولانی خودسرانه دارو مصرف نکنید؛ این داروها ممکن است نتیجهی آزمایش H. pylori را بهاشتباه منفی کنند.
- ترک سیگار، کاهش نمک و تغذیهی سالم نیز خطر سرطان معده را جداگانه کاهش میدهند.
پرسشهای متداول
- آیا هلیکوباکتر پیلوری بدون علامت هم باید درمان شود؟
- بله. بر پایهی اجماعهای کنونی، H. pylori یک بیماری عفونی واگیر است و حتی بدون علامت، اگر منعی برای درمان وجود نداشته باشد، هر فرد آلوده باید درمان شود. درمان خطر زخم و سرطان معده را کاهش میدهد.
- در درمان H. pylori از چه داروهایی استفاده میشود؟
- امروزه رایجترین درمان توصیهشده، درمان چهارگانهی بیسموتدار 10 تا 14 روزه است که از یک داروی مهارکنندهی اسید معده، بیسموت، تتراسایکلین و مترونیدازول تشکیل میشود. اگر حساسیت به پنیسیلین وجود نداشته باشد، درمان دوگانهی 14 روزه با مهارکنندهی اسید و آموکسیسیلین با دوز بالا نیز یک گزینه است. درمان سهگانهی کلاسیک حاوی کلاریترومایسین تنها در صورتی باید به کار رود که آزمایش حساسیت آن را مناسب نشان دهد.
- آیا درمان H. pylori از سرطان معده پیشگیری میکند؟
- خطر را بهطور چشمگیری کاهش میدهد. در یک کارآزمایی تصادفیسازیشده روی بستگان بیماران مبتلا به سرطان معده، درمان بروز سرطان معده را از 2.7 درصد به 1.2 درصد کاهش داد. بیشترین سود زمانی است که درمان پیش از بروز آتروفی و در سنین جوانی انجام شود.
- آیا پس از درمان آزمایش کنترل لازم است؟
- بله. دستکم 4 هفته پس از پایان درمان، باید با تست تنفسی اوره یا آزمایش آنتیژن مدفوع بررسی شود که باکتری از بین رفته است یا نه. آزمایش خون برای این منظور به کار نمیرود.
واژهنامه
- ریشهکنی (eradication)
- از بین بردن کامل باکتری در معده.
- PPI (مهارکنندهی پمپ پروتون)
- داروهایی که اسید معده را سرکوب میکنند (مانند امپرازول، اسومپرازول و پنتوپرازول).
- P-CAB (مسدودکنندهی اسید رقابتی با پتاسیم)
- دستهی تازهای از داروها که اسید را سریعتر و قویتر از PPIها مهار میکنند (مانند ونوپرازان).
- درمان چهارگانهی بیسموتدار
- درمانی متشکل از مهارکنندهی اسید، بیسموت، تتراسایکلین و مترونیدازول.
- آزمایش حساسیت آنتیبیوتیکی
- آزمایش آزمایشگاهی که نشان میدهد باکتری به کدام آنتیبیوتیکها مقاوم است.
- گاستریت آتروفیک
- کاهش غدد معده در اثر التهاب طولانیمدت.
- متاپلازی رودهای
- جایگزین شدن سلولهای معده با سلولهایی از نوع رودهای؛ تغییری پیشدرآمد برای سرطان معده.
- لنفوم MALT
- نوعی لنفوم که از بافت لنفاوی مخاط معده پدید میآید و اغلب با H. pylori مرتبط است.
دیدگاه آکادمی DROZDOGAN
H. pylori یکی از روشنترین نمونههای امکان پیشگیری از سرطان است. اما کارآمدی این پیشگیری به تجویز درمان درست برای فرد درست و به تأیید این که باکتری واقعاً از بین رفته است، بستگی دارد.
⚡ چرا مهم است
در کشوری مانند ترکیه که H. pylori در آن بسیار شایع است، انتخاب نامناسب آنتیبیوتیک هم به شکست درمان و هم به افزایش بیشتر مقاومت میانجامد. این مقالهی مروری بهروشنی نشان میدهد که باید از درمان سهگانهی کلاسیک دست کشید و درمان را بر پایهی اصول مدیریت مصرف آنتیبیوتیک برنامهریزی کرد.
✅ نقاط قوت
سود درمان در پیشگیری از سرطان معده با کارآزماییهای تصادفیسازیشده و برنامههای جمعیتی نشان داده شده است. اثربخشی درمان چهارگانهی بیسموتدار و درمان دوگانهی دوز بالا حتی در مناطق با مقاومت بالا، به پایین ماندن مقاومت به آموکسیسیلین و تتراسایکلین متکی است.
⚠️ محدودیتها
دادههای مقاومت و مطالعات داروهای جدید در این مقاله بیشتر از آسیا به دست آمدهاند. در ترکیه دادههای بهروز و چندمرکزی دربارهی مقاومت و ریشهکنی کم است. در کارآزمایی ریفاسوتنیزول، گروه مقایسه حاوی کلاریترومایسین بود و این دارو در خارج از چین تأیید نشده است.
🩺 در عمل
اگر آزمایش حساسیت در دسترس نیست، درمان چهارگانهی بیسموتدار 14 روزه یا (در نبود حساسیت به پنیسیلین) درمان دوگانهی دوز بالا را ترجیح دهید؛ کلاریترومایسین و لووفلوکساسین را بدون آزمایش به کار نبرید. در هر بیمار پس از درمان با تست تنفسی یا آزمایش مدفوع کنترل کنید. آزمایش بستگان درجهی یک بیماران مبتلا به سرطان معده را به روال تبدیل کنید.
❓ پرسشهای باز
آیا غربالگری جمعیتی یا خانوادهمحور در ترکیه هزینهاثربخش است؟ آیا درمانهای 7 روزه با P-CABها کافی خواهند بود؟ آیا آزمایش مولکولی حساسیت روی مدفوع میتواند روتین شود؟ آیا واکسنی مؤثر ساخته خواهد شد؟
جمعبندی: درمان H. pylori یکی از مؤثرترین راههایی است که برای پیشگیری از سرطان معده در اختیار داریم. برای این کار باید درمان سهگانهی کلاسیک را کنار گذاشت، در صورت امکان بر پایهی آزمایش حساسیت و در غیر این صورت با درمان چهارگانهی بیسموتدار یا درمان دوگانهی دوز بالا درمان کرد و ریشهکنی را در هر بیمار تأیید کرد.
- این نوشته در اکتبر 2026 تهیه شده است.
- این نوشته بر متن کامل مقالهی مروری منتشرشده در New England Journal of Medicine در 22 اکتبر 2026 و فرمهای اعلام تعارض منافع نویسندگان استوار است. دادههای ترکیه از منابع جداگانه افزوده شدهاند.
- اطلاعات مربوط به دسترسی به دارو و آزمایش در ترکیه وضعیت کلی را بازتاب میدهد؛ وضعیت کنونی باید در هر داروخانه و مرکز تأیید شود.
- نمودار 1 و نمودار 3 مطالعات گوناگون را در کنار هم نشان میدهند؛ این مقایسهها غیرمستقیماند. نمودار 2 و نمودار 4 میان گروههای یک کارآزمایی واحد است. شکلها از متن استخراج شدهاند و دادهی تازهای ندارند. دیدگاه آکادمی از آنِ ماست.
- این نوشته تنها برای آگاهی عمومی است؛ انتخاب درمان باید همراه با پزشک شما انجام شود.
منابع
- Li H, Megraud F, Marshall BJ. Helicobacter pylori infection — advances, challenges, and the road ahead. N Engl J Med 2026;395:1621-1633. doi.org
- Malfertheiner P, Megraud F, Rokkas T, et al. Management of Helicobacter pylori infection: the Maastricht VI/Florence consensus report. Gut 2022;71:1724-1762. PubMed
- Chey WD, Howden CW, Moss SF, et al. ACG clinical guideline: treatment of Helicobacter pylori infection. Am J Gastroenterol 2024;119:1730-1753. PubMed
- Choi IJ, Kim CG, Lee JY, et al. Family history of gastric cancer and Helicobacter pylori treatment. N Engl J Med 2020;382:427-436. doi.org
- Chen YC, Malfertheiner P, Yu HT, et al. Global prevalence of Helicobacter pylori infection and incidence of gastric cancer between 1980 and 2022. Gastroenterology 2024;166:605-619. PubMed
- Hong TC, El-Omar EM, Kuo YT, et al. Primary antibiotic resistance of Helicobacter pylori in the Asia-Pacific region between 1990 and 2022. Lancet Gastroenterol Hepatol 2024;9:56-67. PubMed
- Song Z, Zhou L, Wang W, et al. Rifasutenizol-based triple therapy versus bismuth plus clarithromycin-based triple therapy for first-line treatment of Helicobacter pylori infection in China (EVEREST-HP). Lancet Infect Dis 2026;26:101-110. doi.org
- Chiang TH, Chang WJ, Chen SLS, et al. Mass eradication of Helicobacter pylori to reduce gastric cancer incidence and mortality: a long-term cohort study on Matsu Islands. Gut 2021;70:243-250. PubMed
- Ozaydin N, Turkyilmaz SA, Cali S. Prevalence and risk factors of Helicobacter pylori in Turkey: a nationally-representative, cross-sectional, screening with the 13C-urea breath test. BMC Public Health 2013;13:1215. doi.org
- Ayas M, Gürol Y. Antibiotic resistance of Helicobacter pylori in Turkey: a systematic review and meta-analysis. Microb Drug Resist 2023;29:96-103. doi.org
- Gao W, Liu J, Wang X, et al. Simplified Helicobacter pylori therapy for patients with penicillin allergy: a randomised controlled trial of vonoprazan-tetracycline dual therapy. Gut 2024;73:1414-1420. PubMed
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک میکند.




