ინტერვალური შიმშილი / intermittent fasting / მარხვის დიეტა – ჯანმრთელობაზე საინტერესო ეფექტები

რა არის ინტერვალური შიმშილი?

ინტერვალური შიმშილი ენერგიის წყაროდ გლუკოზის ნაცვლად ცხიმოვანი მჟავებისა და კეტონური სხეულების გამოყენებით ენერგიის წარმოქმნის ეფექტიანობას მოიცავს. ინტერვალური შიმშილის დიეტაზე ყურადღების მიმქცევი პირველი კვლევა 1997 წლის სტატია იყო; მან აჩვენა, რომ კალორიების შეზღუდვას — საკვების შემცირებას — ცხოველებში დაბერებასა და სიცოცხლის ხანგრძლივობაზე მნიშვნელოვანი გავლენა ჰქონდა. მკვლევრებმა სარგებელი მავნე თავისუფალი რადიკალების შემცირებას დაუკავშირეს.

მედიცინასა და სოციალურ მედიაში მას კიდევ ორი სახელით მოიხსენიებენ: intermittent fasting და მარხვის დიეტა.

შემდეგ ჩატარდა ცხოველური კვლევები, სადაც ღვიძლის გლუკოზიდან ცხიმოვანი უჯრედის კეტონებზე მეტაბოლური გადართვა ყოველდღე ან კვირაში რამდენიმე დღეს ხდებოდა. სიცოცხლის გახანგრძლივების ეფექტი ცვალებადია და სქესზე, კვებასა და გენეტიკაზეა დამოკიდებული, თუმცა თაგვებსა და არაადამიანურ პრიმატებში კალორიული შეზღუდვის სარგებელი დასტურდება.

როგორ პასუხობს უჯრედი ენერგიის შეზღუდვასა და მარხვის ციკლებს?

როგორც შემდეგაც განმეორდება, შიმშილისას მოკლედ ასეთი მეტაბოლური ცვლილებებია: გლუკოზა და ცხიმოვანი მჟავები მთავარი ენერგოწყაროებია. ჭამის შემდეგ გლუკოზა გამოიყენება, ცხიმი კი ტრიგლიცერიდად ინახება. შიმშილისას ტრიგლიცერიდები ენერგიისთვის გამოყენებულ მჟავებად და გლიცეროლად იშლება. ამ დროს მრავალი ქსოვილი, განსაკუთრებით ღვიძლი, კეტონურ სხეულებად გარდაქმნის, რომლებიც განსაკუთრებით ტვინისთვის დიდ ენერგოწყაროს იძლევა. კვებისას კეტონები სისხლში დაბალია, მარხვის დაწყებიდან რამდენიმე საათში კი მატულობს.

ცხოველებსა და ადამიანებში მიმდინარე კვლევებმა აჩვენა, რომ სარგებელი მხოლოდ თავისუფალი რადიკალების შემცირებისა და წონის კლების შედეგი არ არის .

მარხვა უჯრედულ პასუხებს იწვევს, რომლებიც ორგანოებში და მათ შორის გლუკოზის რეგულაციას აუმჯობესებს, სტრესგამძლეობას ზრდის და ანთებას თრგუნავს. ააქტიურებს გზებს, რომლებიც ოქსიდაციური და მეტაბოლური სტრესისადმი შინაგან დაცვას აძლიერებს და დაზიანებულ მოლეკულებს აღადგენს ან აშორებს. კვებისას უჯრედები ქსოვილსპეციფიკურ ზრდასა და პლასტიკურობაში (ნერვულ ცვლილებაში) ერთვება.

სურათის განმარტება: გვგონია, საზიანო ქიმიკატებს მხოლოდ გარედან ვიღებთ, მაგრამ ასე არ არის! სიმსუქნე / ჭარბი ცხიმი ორგანიზმში მავნე ქიმიკატების წარმომქმნელ ფაბრიკას ჰგავს . მასთან დაკავშირებული დაავადებები — კიბო, გულ-სისხლძარღვთა დაავადება, დიაბეტი და გართულებები — უკავშირდება ცხიმის მიერ იმუნური სისტემის დათრგუნვას, ქრონიკული ანთების გამოწვევას, მიკრობიომის შეცვლას და ჟანგბადის თავისუფალი რადიკალების ჭარბ გამოთავისუფლებას . ჭარბი ცხიმი ასევე ზოგი მავნე ქიმიკატის მეტ დაგროვებას იწვევს. ყველაზე თვალსაჩინო მაგალითია უგულებელყოფილი კანცეროგენის სახელად დიოქსინის ცხიმში შენახვა.

არასწორია 3 კვება პლუს წახემსება?

უმეტესობა დღეში სამჯერ ჭამს და წაიხემსებს, ამიტომ ინტერვალური შიმშილი არ ხდება. პრეკლინიკურ კვლევებში სიმსუქნის, დიაბეტის, გულ-სისხლძარღვთა დაავადების, კიბოსა და ნეიროდეგენერაციული დაავადებების მსგავსი ქრონიკული დარღვევების ცხოველურ მოდელებში მარხვის ეფექტიანი დაავადების შემცვლელი მოქმედების მონაცემები არსებობს. 

- დაკავშირებული თემა: უფრო ეფექტიანი და ბიოლოგიურ საათთან თავსებადი ახალი დიეტა

მიმოვიხილავთ ცხოველურ და ადამიანურ კვლევებს, რომლებიც აჩვენებს, როგორ მოქმედებს მარხვა ზოგად ჯანმრთელობაზე და როგორ ანელებს ან აბრუნებს დაბერებასა და დაავადების პროცესს.

• ჯერ განვიხილავთ ყველაზე შესწავლილ რეჟიმებს და მეტაბოლურ-უჯრედულ პასუხებს.
• შემდეგ განვიხილავთ პრეკლინიკურ და ახალ კლინიკურ შედეგებს ჯანმრთელებსა და მეტაბოლური დარღვევების მქონეებში.
• ბოლოს პრაქტიკულ ინფორმაციას მივაწვდით რეჟიმების დანერგვაზე და ხანგრძლივ შიმშილზე (რამდენიმე დღიდან კვირებამდე) ვისაუბრებთ.

რა ხდება ორგანიზმში ინტერვალური შიმშილისას? (მეტაბოლური ცვლილებები)

ინტერვალური შიმშილი გლუკოზის ნაცვლად ცხიმის პროდუქტის, კეტონის გამოყენებას იწყებს... გლუკოზა (შაქარი) და ცხიმოვანი მჟავები უჯრედის მთავარი ენერგოწყაროა. ჭამის შემდეგ გლუკოზა ენერგიისთვის იხარჯება და ცხიმი ტრიგლიცერიდად ინახება. შიმშილისას იგი ცხიმოვან მჟავებად და გლიცეროლად იშლება. ღვიძლი მჟავებს მრავალი ქსოვილისა და განსაკუთრებით ტვინისთვის მნიშვნელოვან ენერგოწყაროდ, კეტონურ სხეულებად გარდაქმნის. კვებისას ისინი დაბალია, მარხვის დაწყებიდან 8-დან 12 საათში მატულობს, ხოლო 24 საათში 2-დან 5 mM-მდე იზრდება.

ადამიანებში ყველაზე შესწავლილი რეჟიმებია კვირაში 2 დღე 24-საათიანი შიმშილი და დანარჩენ დღეებში დროშეზღუდული კვება; ან კვირაში 1 ან მეტი დღე 24-საათიანი შიმშილი და კალორიების ძლიერი შეზღუდვა. მაგალითად, დღიური მიღების 500 - 700 კალორიამდე შემცირება. ამას მონაცვლეობითი დღის მარხვა ეწოდება და იმ დღეებში კეტონები მაღალია.

კალორიების შეზღუდვა ენერგიის წყაროდ გლუკოზის შემდეგ ცხიმოვანი მჟავებისა და კეტონების გამოყენებით ენერგოწარმოქმნის ეფექტიანობას მოიცავს.

კეტონები მხოლოდ შიმშილის საწვავი არ არის; ძლიერი მოლეკულებია უჯრედისა და ორგანოს ფუნქციებზე დიდი გავლენით. ისინი ჯანმრთელობასა და დაბერებაზე მოქმედი მრავალი ცილისა და მოლეკულის ექსპრესიასა და აქტივობას არეგულირებს.

ასევე ასტიმულირებს ტვინიდან წარმოშობილი ნეიროტროფული ფაქტორის გენის ექსპრესიას, რაც ტვინის ჯანმრთელობას, ფსიქიატრიულ და ნეიროდეგენერაციულ დარღვევებს ეხება („ტვინიდან წარმოშობილი ნეიროტროფული ფაქტორის“ გენის პროდუქტი ნეიროტროფინების ოჯახის ზრდის ფაქტორია და სეკრეტორული ცილაა, რომელიც ტვინსა და სისხლში გვხვდება).

მრავალი კვლევა აჩვენებს, რომ სარგებლის ნაწილი წონის კლების ეფექტს სცილდება: გლუკოზის, წნევისა და გულისცემის გაუმჯობესება, გამძლეობის მატება და მუცლის ცხიმის შემცირება.

ინტერვალური შიმშილი და სტრესგამძლეობა

ჩვენგან განსხვავებით წინაპრები ყოველდღე რეგულარულად სამ დიდ კვებასა და წახემსებას არ იღებდნენ და უმოძრაოდ არ ცხოვრობდნენ. ისინი იშვიათად განაწილებული საკვების მქონე გარემოში მის ძებნას ანდომებდნენ დროს.

Homo sapiens დროთა განმავლობაში ამ გარემოსთან შემგუებელ ევოლუციურ ცვლილებებს განიცდიდა, მათ შორის აზროვნების, წარმოსახვის, ენისა და ნადირისთვის დიდი მანძილის გავლის ფიზიკურ ცვლილებებს.

როგორ მოქმედებს მარხვა დაბერებასა და ჯანმრთელობაზე?

შიმშილის პერიოდების განმეორება მდგრად ადაპტაციურ პასუხს ქმნის შემდგომი გამოწვევებისადმი. უჯრედები კოორდინირებულ სტრესულ ადაპტაციას ახდენს: ანტიოქსიდანტურ დაცვას, დნმ-ის აღდგენასა და ცილის ხარისხის კონტროლს.

მარხვის რეჟიმის ცხოველთა სხეულისა და ტვინის უჯრედები მეტაბოლურ, ოქსიდაციურ, იონურ და სხვა საზიანო სტრესს ძლიერ უძლებს. mTOR-ის (ძუძუმწოვართა რაპამიცინის სამიზნის) ცილის სინთეზის გზის დათრგუნვით მარხვა აუტოფაგიას (ძველი და დაზიანებული უჯრედების თვითმონელებას) და მიტოფაგიას (გაცვეთილი მიტოქონდრიული ნაწილების თვითმონელებას) ასტიმულირებს. ჭარბად მჭამელ და უმოძრაო ადამიანებში ეს გზები არ გამოიყენება ან დათრგუნულია.

ბოლო დრომდე კალორიული შეზღუდვისა და მარხვის კვლევები დაბერებასა და სიცოცხლის ხანგრძლივობაზე იყო კონცენტრირებული. ცხოველებში დაახლოებით ასი წლის კვლევის შემდეგ საერთო დასკვნაა, რომ საკვების შემცირება სიცოცხლეს მტკიცედ ახანგრძლივებს.

ერთ-ერთ ადრეულ კვლევაში Goodrick-მა და კოლეგებმა ახალგაზრდა ზრდასრული ასაკიდან შეზღუდული კალორიების მქონე თაგვებში საშუალო სიცოცხლის % 80-მდე ზრდა ნახეს.

Wisconsin-ის უნივერსიტეტის კვლევამ ჯანმრთელობასა და გადარჩენაზე სარგებელი აჩვენა, დაბერების ეროვნული ინსტიტუტის სხვა კვლევამ კი ზოგადი გაუმჯობესების მიუხედავად სიკვდილიანობის მნიშვნელოვანი შემცირება ვერ გამოავლინა.

ეფექტის ცვალებადობა შეიძლება სქესის, კვების, ასაკისა და გენეტიკის განსხვავებებით აიხსნას.

ადამიანებში მარხვა შეიძლება აუმჯობესებდეს სიმსუქნეს, ინსულინრეზისტენტობას, დისლიპიდემიას (ლიპიდურ დარღვევას), ჰიპერტენზიასა და ქრონიკულ ანთებას.

ინტერვალური შიმშილი კალორიების შემცირებაზე მეტს აკეთებს

ერთ კვლევაში 22 დღის განმავლობაში მარხვის 16 ჯანმრთელმა მონაწილემ საწყისი წონის % 2.5 და ცხიმოვანი მასის % 4 დაკარგა. უზმო ინსულინი % 57-ით შემცირდა.

სხვა ორ კვლევაში ჭარბწონიანი ქალები (დაახლოებით 100 თითო კვლევაში) ორ ჯგუფში იყვნენ: პირველი კვირაში 2 დღე მონაცვლეობით მარხულობდა (კვირაში 2 დღე 24 საათი), მეორემ დღიური კალორია % 25-ით შეამცირა. ორივემ 6 თვეში ერთნაირი წონა დაკარგა, თუმცა კვირაში 2 დღის მარხვით ინსულინის მგრძნობელობა მეტად გაიზარდა და წელის გარშემოწერილობა მეტად შემცირდა.

როგორია ინტერვალური შიმშილის ფიზიკური ეფექტები?

ადამიანებსა და ცხოველებში ფიზიკური ფუნქცია გაუმჯობესდა. ერთნაირი წონის მიუხედავად მარხულ თაგვებს შეუზღუდავად მჭამელებზე უკეთესი სირბილის გამძლეობა, წონასწორობა და კოორდინაცია ჰქონდათ. ყოველდღე 16-საათიან მარხვაზე მყოფმა ახალგაზრდა მამაკაცებმა 2 თვის ძალოვანი ვარჯიშის შემდეგ კუნთი შეინარჩუნეს და ცხიმი დაკარგეს.

ცხოველებში გაუმჯობესდა კოგნიცია, მათ შორის სივრცული, ასოციაციური და სამუშაო მეხსიერება. მარხვა და კალორიული შეზღუდვა სწავლისა და მეხსიერების სიმსუქნით, დიაბეტითა და ნეიროანთებით გამოწვეულ დარღვევას აბრუნებს.

ერთ კლინიკურ კვლევაში ხანდაზმულთა ხანმოკლე კალორიულმა შეზღუდვამ სიტყვიერი მეხსიერება გააუმჯობესა. მსუბუქი კოგნიტური დარღვევის ჭარბწონიან ზრდასრულებში 12-თვიანმა შეზღუდვამ აღმასრულებელი ფუნქცია და კოგნიცია გააუმჯობესა.

ბოლო მრავალცენტრულ რანდომიზებულ კვლევაში 2-წლიანმა ყოველდღიურმა შეზღუდვამ სამუშაო მეხსიერება მნიშვნელოვნად გააუმჯობესა.

განსაკუთრებით ტვინის დაბერებისა და ნეიროდეგენერაციული პროგრესირების საწინააღმდეგო ფარმაკოლოგიური მკურნალობის არარსებობით, ხანდაზმულებში მარხვისა და კოგნიციის მეტი კვლევა აუცილებელია.

მარხვის დიეტის პრეკლინიკური და ადამიანური კლინიკური კვლევები

აქ მოკლედ განვიხილავთ ცხოველურ მოდელებსა და სხვადასხვა დაავადების მქონე პაციენტებში მარხვის კვლევების შედეგებს.

როგორ მოქმედებს ინტერვალური შიმშილი სიმსუქნესა და დიაბეტზე?

ცხოველებში ზრდის ინსულინის მგრძნობელობას, აფერხებს ცხიმიანი კვებით სიმსუქნეს და აუმჯობესებს დიაბეტურ რეტინოპათიას (დღეს მხედველობის დაკარგვის მთავარ მიზეზს). იაპონიის Okinawa-ს ადგილობრივი მოსახლეობა ჩვეულებრივ მარხულობს, დიდხანს ცხოვრობს და სიმსუქნისა და დიაბეტის დაბალი სიხშირე აქვს.

მათი კვება დაბალნახშირწყლოვანი, ენერგიაშეზღუდული, მაგრამ საკვები ნივთიერებებით მდიდარია, განსაკუთრებით ტკბილი კარტოფილით, ბოსტნეულითა და პარკოსნებით.

- დაკავშირებული თემა: მსოფლიოს ყველაზე დღეგრძელი ლურჯი ზონების ადამიანების 8 საერთო ნიშანი

მრავალცენტრულმა კვლევამ აჩვენა, რომ ყოველდღიური კალორიული შეზღუდვა არასიმსუქნიანებში მრავალ კარდიომეტაბოლურ რისკს აუმჯობესებს.

ჭარბწონიან და სიმსუქნის მქონე ზრდასრულებში ხანმოკლე კვლევით მარხვა გახდომისთვის სტანდარტული დიეტის თანაბრად ეფექტიანია.

ყოველდღიურმა შეზღუდვამ ან 4:3 მონაცვლეობითმა მარხვამ (კვირაში სამჯერ 24 საათი) პრედიაბეტსა და 2 ტიპის დიაბეტში ინსულინრეზისტენტობა შეაბრუნა.

თუმცა 24-საათიანი მონაცვლეობითი მარხვის, ყოველდღიური შეზღუდვისა და საკონტროლო დიეტის 12-თვიან შედარებაში ყველა ჯგუფმა წონა დაკარგა, მაგრამ საკონტროლოში ინსულინის მგრძნობელობა, ლიპიდები და წნევა არ გაუმჯობესდა.

როგორ მოქმედებს ინტერვალური შიმშილი გულ-სისხლძარღვთა დაავადებებზე?

ადამიანებსა და ცხოველებში გაუმჯობესდა მრავალი მაჩვენებელი: წნევა, მოსვენების გულისცემა, LDL, HDL ქოლესტერინი, ტრიგლიცერიდი, გლუკოზა, ინსულინი და ინსულინრეზისტენტობა.

გაუმჯობესება ჩვეულებრივ მარხვის დაწყებიდან 2-დან 4 კვირაში ვლინდება და დიეტის შეწყვეტის შემდეგ რამდენიმე კვირაში იკარგება.

როგორ მოქმედებს ინტერვალური შიმშილი კიბოზე?

საუკუნეზე მეტი ხნის წინ Moreschi-მ და Rous-მა ცხოველთა სიმსივნეებზე მარხვისა და კალორიული შეზღუდვის სარგებელი აღწერეს. შემდეგ მღრღნელთა მრავალმა კვლევამ აჩვენა სიმსივნის წარმოქმნის შემცირება და მრავალი სიმსივნის ზრდის დათრგუნვა, ქიმიო- და რადიოთერაპიისადმი მგრძნობელობის ზრდასთან ერთად.

ასევე მიიჩნევა, რომ მარხვა კიბოს უჯრედის ენერგეტიკულ მეტაბოლიზმს არღვევს, ზრდას აფერხებს და კლინიკური მკურნალობისადმი მგრძნობელობას ზრდის.

ნორმალური უჯრედების სტრესგამძლეობის ზრდით მან კიბოსგან დაცვა შეიძლება უზრუნველყოს.

გლიობლასტომის რამდენიმე შემთხვევის კვლევა მიანიშნებს ზრდის დათრგუნვასა და გადარჩენის გახანგრძლივებაზე.

ClinicalTrials.gov-ის მიმდინარე კვლევები ძუძუს, საკვერცხის, პროსტატის, ენდომეტრიუმის, კოლორექტული კიბოსა და გლიობლასტომის მარხვას ეხება. ადამიანებში მისი გავლენა კიბოს რეციდივზე (განმეორებაზე) ჯერ არ შეუსწავლიათ.

როგორ მოქმედებს ინტერვალური შიმშილი ნეიროდეგენერაციულ დარღვევებზე?

ეპიდემიოლოგიით, განსაკუთრებით შუახნისას ჭარბი ენერგია ინსულტის, ალცჰაიმერისა და პარკინსონის რისკს ზრდის. მტკიცე პრეკლინიკური მონაცემებით, მონაცვლეობითმა მარხვამ ცხოველებში დაწყება და პროგრესირება შეიძლება შეაფერხოს.

რისკის მქონე ან დაავადებულ ადამიანებში კონტროლირებადი კვლევის მონაცემი არ არსებობს.

როგორ მოქმედებს ინტერვალური შიმშილი ასთმაზე, გაფანტულ სკლეროზსა და ართრიტზე?

ერთ კვლევაში მონაცვლეობითი მარხვისას ენერგიის შეზღუდვის დღეებში კეტონები გაიზარდა; 2 თვეში წონა და ასთმის ნიშნები შემცირდა.

გაფანტული სკლეროზი ცენტრალურ ნერვულ სისტემაში აქსონის დემიელინიზაციისა და ნეირონული დეგენერაციის აუტოიმუნური დაავადებაა. მონაცვლეობითმა მარხვამ და ზედიზედ 3-დღიანი ციკლებით ენერგოშეზღუდვამ თაგვის მოდელში აუტოიმუნური დემიელინიზაცია შეამცირა და ფუნქციური შედეგი გააუმჯობესა.

ანთების შემცირების გამო მოსალოდნელია სარგებელი რევმატოიდულ ართრიტში. პაციენტებში გამოყენების მხარდამჭერი მტკიცებულებები არსებობს.

როგორ მოქმედებს ინტერვალური შიმშილი ქირურგიასა და იშემიურ დაზიანებაზე?

ოპერაციამდე მარხვა ქსოვილის დაზიანებასა და ანთებას ამცირებს და შედეგს აუმჯობესებს. ცხოველებში 3-დღიანმა შიმშილმა ღვიძლისა და თირკმლის იშემია-რეპერფუზიის დაზიანება და დაზიანებამდე ტრავმა შეამცირა.

რანდომიზებულ მრავალცენტრულ კვლევაში ოპერაციამდე 2-კვირიანმა ყოველდღიურმა ენერგოშეზღუდვამ კუჭის შუნტირების შედეგი გააუმჯობესა. ეს მიანიშნებს, რომ ოპერაციამდელი მარხვა უსაფრთხო და ეფექტიანი გზა შეიძლება იყოს.

შეიძლება პრაქტიკაში ინტერვალური შიმშილის დიეტა? როგორ?

სარგებლისა და მრავალი დაავადებისთვის გამოყენების მტკიცებულების მიუხედავად, საზოგადოებასა და პაციენტებში ფართო მიღებას დაბრკოლებები აქვს.

რომელია ისინი;

პირველი, სამჯერადი კვება და წახემსება იმდენად ფესვგადგმულია კულტურაში, რომ ცვლილებას ექიმი თუ პაციენტი იშვიათად მიიღებს. განვითარებულ ქვეყნებში საკვების სიუხვე და მარკეტინგიც მთავარი ბარიერია.

მეორე, რეჟიმზე გადასვლისას შიმშილი და ენერგოშეზღუდვა გაღიზიანებასა და კონცენტრაციის დაქვეითებას იწვევს. ეს ნიშნები 1 თვეში ქრება და პაციენტმა უნდა იცოდეს.

მესამე, ექიმთა უმეტესობას შესაძლოა საკმარისი ცოდნა არ ჰქონდეს. მათ შეუძლიათ პაციენტს თანდათან გადასვლა ურჩიონ.

ალტერნატიულად, ექიმს შეუძლია პირველ თვეს კვირაში 1 დღე, მეორე თვეს კვირაში 2 დღე 900-დან 1000 კალორიით 5: 2 მარხვა (კვირაში 2 დღე 24 საათი) ურჩიოს. მესამე თვეს კვირაში 2 დღე 750 კალორია, მეოთხეს კვირაში 2 დღე 500 კალორია. ხანგრძლივად ეტაპობრივი შეზღუდვა შეგუებას აადვილებს.

კვებითი საჭიროებების დაკმაყოფილებისა და მუდმივი კონსულტაციისთვის დიეტოლოგს მიმართეთ. როგორც ყველა ცხოვრების წესის ჩარევაში, ექიმის ცოდნა, მუდმივი კავშირი და მხარდაჭერა მნიშვნელოვანია.

დასკვნა

პრეკლინიკური და კლინიკური კვლევები აჩვენებს სარგებელს სიმსუქნის, დიაბეტის, გულ-სისხლძარღვთა დაავადების, კიბოსა და ნევროლოგიური დარღვევების მსგავს პრობლემებში.

ცხოველებში მარხვა მთელი სიცოცხლის ჯანმრთელობას აუმჯობესებს, კლინიკური კვლევები კი შედარებით ხანმოკლეა, რადგან ადამიანები წლების განმავლობაში რეჟიმს არ აგრძელებენ. ამიტომ უცნობია, მიიღწევა თუ არა ცხოველთა მსგავსი სარგებელი. კვლევები უმეტესად ჭარბწონიან ახალგაზრდა და შუახნის ზრდასრულებზეა; სარგებლისა და უსაფრთხოების სხვა ასაკებზე განზოგადება არ შეიძლება.

ზუსტი მექანიზმების უცოდინრობის მიუხედავად, სარგებელი მეტაბოლურ გადართვასა და უჯრედულ სტრესგამძლეობას მოიცავს. ზოგს მარხვა არ სურს, ამიტომ კვების დიდი ცვლილების გარეშე მისი მიმბაძველი მიზნობრივი წამლები შემუშავდა და გამოიცადა. მაგალითებია მსუბუქი მეტაბოლური რეზისტენტობის გამომწვევები (2-დეოქსიგლუკოზა, მეტფორმინი და მიტოქონდრიული გამთიშველები), მიტოქონდრიული ბიოენერგეტიკის მხარდაჭერა (კეტონის ესტერი ან ნიკოტინამიდის რიბოზიდი), ან mTOR ინჰიბიტორები, მაგალითად, ევეროლიმუსი და სიროლიმუსი. თუმცა ცხოველებში ამ მიდგომების უსაფრთხოება და ეფექტიანობა მარხვაზე დაბალია.