روزه‌داری متناوب / intermittent fasting / رژیم روزه – اثرات سلامت هیجان‌انگیز هستند

روزه‌داری متناوب چیست؟

روزه‌داری متناوب با فراهم کردن استفاده از اسیدهای چرب و اجسام کتونی به‌جای گلوکز به‌عنوان منبع انرژی، کارایی تولید انرژی را دربر می‌گیرد. روزه‌داری متناوب موضوع نخستین پژوهش علمی جلب‌کننده توجه در زمینه این رژیم، مقاله‌ای در سال 1997 بود که نشان داد محدودیت کالری – کاهش مصرف غذا – در حیوانات اثرات چشمگیری بر سالمندی و طول عمر دارد. پژوهشگران مطرح کرده بودند که فواید محدودیت کالری برای سلامت، ناشی از کاهش رادیکال‌های آزاد زیان‌آور است.

روزه‌داری متناوب در زبان پزشکی و شبکه‌های اجتماعی با دو نام دیگر نیز شناخته می‌شود: روزه‌داری متناوب و رژیم روزه.

از آن زمان مجموعه‌ای از مطالعات در حیوانات انجام شده که در آن‌ها گذار متابولیک از گلوکز حاصل از کبد به کتون‌های حاصل از سلول چربی، روزانه یا چند روز در هفته رخ می‌دهد. هرچند اندازه اثر روزه‌داری متناوب بر افزایش طول عمر متغیر است (و از جنسیت، رژیم غذایی و عوامل ژنتیکی تأثیر می‌پذیرد)، مطالعات روی موش‌ها و نخستی‌های غیرانسانی آثار مثبت محدودیت کالری بر سلامت را نشان می‌دهند.

پاسخ به محدودیت انرژی و چرخه‌های روزه در سطح سلولی چگونه است؟

همان‌طور که در ادامه این نوشته نیز تکرار خواهد شد، به‌طور خلاصه در گرسنگی این تغییرات متابولیک رخ می‌دهند: گلوکز و اسیدهای چرب منابع اصلی انرژی سلول‌ها هستند. پس از غذا، گلوکز برای تأمین انرژی مصرف می‌شود و چربی در بافت چربی به شکل تری‌گلیسرید ذخیره می‌شود. در دوره‌های گرسنگی، تری‌گلیسریدها به اسیدهای چرب و گلیسرول تجزیه می‌شوند که برای انرژی به کار می‌روند. هنگام گرسنگی، بسیاری از بافت‌ها، به‌ویژه کبد، تبدیل به اجسام کتونی را انجام می‌دهند که منبع بزرگ انرژی، به‌خصوص برای مغز، فراهم می‌کند. در وضعیت تغذیه، سطح خونی اجسام کتونی پایین است و در انسان ظرف چند ساعت پس از شروع روزه افزایش می‌یابد.

با ادامه مطالعات روی حیوانات و انسان‌ها مشخص شد فواید روزه‌داری متناوب برای سلامت، فقط ناشی از کاهش تولید رادیکال‌های آزاد و حاصل کاهش وزن نیستند .

روزه‌داری متناوب پاسخ‌های سلولی ایجاد می‌کند که تنظیم گلوکز (تعادل قند) را درون و میان اندام‌ها بهتر می‌کنند، مقاومت به استرس را افزایش می‌دهند و التهاب را مهار می‌کنند. روزه‌داری متناوب مسیرهایی را فعال می‌کند که دفاع درونی سلول‌ها در برابر استرس اکسیداتیو و متابولیک را افزایش می‌دهند و مولکول‌های آسیب‌دیده را حذف یا ترمیم می‌کنند. در دوره تغذیه، سلول‌ها وارد فرایند رشد و انعطاف‌پذیری اختصاصی بافت (تغییر عصبی) می‌شوند.

توضیح شکل: تصور می‌کنیم مواد شیمیایی زیان‌آور برای بدن را فقط از بیرون دریافت می‌کنیم، اما واقعیت چنین نیست! چاقی / بافت چربی اضافی در بدن ما، برای تولید بسیاری از مواد شیمیایی مضر، عملاً یک کارخانه است. بسیاری از بیماری‌های مرتبط با چاقی – سرطان، بیماری‌های قلبی‌عروقی، دیابت و عوارض آن – با این اثرات بافت چربی اضافی مرتبط‌اند: دستگاه ایمنی را سرکوب می‌کند, التهاب مزمن ایجاد می‌کند, میکروبیوم را تغییر می‌دهد و رادیکال‌های آزاد اکسیژن را به مقدار بیش از حد آزاد می‌کند . همچنین بافت چربی اضافی ممکن است به ذخیره بیشتر برخی مواد شیمیایی زیان‌آور در بدننیز منجر شود. بارزترین نمونه آن، ماده‌ای سرطان‌زا است که اغلب نادیده گرفته می‌شود، یعنی دیوکسینکه در بافت چربی ذخیره می‌شود.

آیا رژیم 3 وعده غذایی همراه میان‌وعده اشتباه است؟

بیشتر مردم روزانه سه وعده غذا همراه میان‌وعده مصرف می‌کنند؛ بنابراین روزه‌داری متناوب رخ نمی‌دهد. مطالعات پیش‌بالینی (پیش از بالین) چاقی, دیابت, بیماری قلبی‌عروقی، سرطان و بیماری‌های تحلیل‌برنده عصبی مغز را شامل می‌شوند؛ شواهدی درباره اثربخشی روزه‌داری متناوب در تغییر بیماری در مدل‌های حیوانی این طیف گسترده اختلالات مزمن وجود دارد. 

- موضوع مرتبط: رژیم غذایی جدیدی که مؤثرتر و با ساعت زیستی هماهنگ است

در این نوشته مطالعات انجام‌شده در حیوانات و انسان‌ها را مرور می‌کنیم که نشان می‌دهند روزه‌داری متناوب چگونه بر سلامت عمومی اثر می‌گذارد و فرایندهای سالمندی و بیماری را کند یا معکوس می‌کند.

• ابتدا رژیم‌های روزه‌داری متناوبی را که بیش از همه بررسی شده‌اند و پاسخ‌های متابولیک و سلولی به روزه‌داری متناوب را بررسی خواهیم کرد.
• سپس یافته‌های مطالعات پیش‌بالینی و مطالعات بالینی جدیدتر را که رژیم‌های روزه‌داری متناوب را در افراد سالم و بیماران دارای اختلالات متابولیک آزمایش کرده‌اند، مورد بحث قرار خواهیم داد.
• در پایان اطلاعات عملی درباره چگونگی اجرای رژیم‌های روزه‌داری متناوب ارائه خواهیم کرد. اجرای گرسنگی طولانی‌مدت (از چند روز تا چند هفته) را بررسی خواهیم کرد.

هنگام روزه‌داری متناوب در بدن ما چه رخ می‌دهد؟ (تغییرات متابولیک)

روزه‌داری متناوب باعث می‌شود استفاده از کتون، محصول چربی، به‌جای گلوکز به‌عنوان منبع انرژی آغاز شود... گلوکز (قند) و اسیدهای چرب منابع اصلی انرژی سلول‌ها هستند. پس از غذا، گلوکز برای انرژی مصرف می‌شود و چربی در بافت چربی به شکل تری‌گلیسرید ذخیره می‌شود. در دوره‌های گرسنگی، تری‌گلیسریدها به اسیدهای چرب و گلیسرول مورد استفاده برای انرژی تجزیه می‌شوند. کبد اسیدهای چرب را به اجسام کتونی تبدیل می‌کند که طی روزه منبع بزرگی از انرژی برای بسیاری از بافت‌ها، به‌ویژه مغز، فراهم می‌کنند. در حالت تغذیه، سطح خونی اجسام کتونی پایین است و در انسان طی 8 تا 12 ساعت پس از شروع روزه بالا می‌رود. طی 24 ساعت به 2 تا 5 mM افزایش می‌یابد.

رژیم‌های روزه‌داری متناوب که در انسان بیش از همه بررسی شده‌اند به این صورت‌اند: در هفته 2 روز گرسنگی 24 ساعته و تغذیه با محدودیت زمانی در روزهای باقی‌مانده؛ یا در هفته 1 روز یا بیشتر گرسنگی 24 ساعته و رژیم‌هایی که دریافت کالری را به‌طور چشمگیری کاهش می‌دهند. برای مثال کاهش کالری دریافتی روزانه به 500 - 700 کالری. این روش‌ها رژیم روزه‌داری یک‌روزدرمیان نام دارند. در آن روزها سطح بالای کتون در خون مشاهده می‌شود.

تغذیه با محدودیت کالری با فراهم کردن استفاده از اسیدهای چرب و اجسام کتونی پس از استفاده از گلوکز به‌عنوان سوخت، کارایی تولید انرژی را دربر می‌گیرد.

اجسام کتونی فقط سوخت دوره‌های گرسنگی نیستند؛ مولکول‌های قدرتمندی هستند که اثرات بزرگی بر عملکرد سلول‌ها و اندام‌ها دارند. اجسام کتونی بیان و فعالیت بسیاری از پروتئین‌ها و مولکول‌هایی را تنظیم می‌کنند که معلوم شده بر سلامت و سالمندی اثر دارند.

همچنین اجسام کتونی بیان ژن عامل نوروتروفیک مشتق از مغز را تحریک می‌کنند که پیامدهایی برای سلامت مغز و اختلالات روان‌پزشکی و تحلیل‌برنده عصبی دارد («عامل نوروتروفیک» که از ژن «عامل نوروتروفیک مشتق از مغز» ساخته می‌شود، از خانواده نوروتروفین‌ها و نوعی عامل رشد است؛ پروتئینی ترشحی که در مغز و خون یافت می‌شود).

بسیاری از مطالعات نشان می‌دهند برخی فواید روزه‌داری متناوب مستقل از اثر آن بر کاهش وزن هستند. این فواید شامل بهبود تنظیم گلوکز، فشار خون و ضربان قلب، افزایش استقامت و از دست دادن چربی ناحیه شکم هستند.

روزه‌داری متناوب و مقاومت در برابر استرس

برخلاف انسان‌های امروزی، نیاکان ما هر روز سه وعده بزرگ و میان‌وعده را در فواصل منظم مصرف نمی‌کردند و زندگی کم‌تحرک نداشتند. در عوض، در محیط‌های بوم‌شناختی که منابع غذایی پراکنده بودند، به جست‌وجوی غذا مشغول بودند.

انسان خردمند (Homo sapiens) به‌مرور دستخوش تغییرات تکاملی حمایت‌کننده سازگاری با این محیط‌ها شد؛ این تغییرات شامل تفکر، تخیل، زبان و تغییرات جسمی بود که امکان پیمودن مسافت‌های طولانی برای گرفتن شکار را فراهم می‌کردند.

اثر روزه‌داری متناوب بر سالمندی و سلامت چگونه است؟

قرار گرفتن مکرر در دوره‌های روزه به پاسخ‌های سازشی پایداری منجر می‌شود که در برابر چالش‌های بعدی مقاومت فراهم می‌کنند. سلول‌ها با ورود به یک پاسخ هماهنگ سازشی به استرس، به روزه‌داری متناوب پاسخ می‌دهند؛ مانند دفاع آنتی‌اکسیدانی، ترمیم DNA و کنترل کیفیت پروتئین.

سلول‌های بدن و مغز حیوانات دارای رژیم روزه‌داری متناوب، مقاومت تقویت‌شده و نیرومندی در برابر آسیب‌های بالقوه مختلف، از جمله استرس متابولیک، اکسیداتیو و یونی نشان می‌دهند. روزه‌داری متناوب با مهار مسیر ساخت پروتئین mTOR (هدف راپامایسین پستانداران)، اتوفاژی (خودهضمی سلول‌های پیر و تخریب‌شده) و میتوفاژی (خودهضمی سلول‌های فرسوده میتوکندری) را تحریک می‌کند. این مسیرها در افرادی که پرخوری می‌کنند و کم‌تحرک هستند به کار نمی‌روند یا سرکوب می‌شوند.

تا همین اواخر، مطالعات محدودیت کالری و روزه‌داری متناوب بر سالمندی و طول عمر تمرکز داشتند. پس از حدود صد سال پژوهش درباره محدودیت کالری در حیوانات، نتیجه کلی این بود که کاهش دریافت غذا به‌طور پایدار طول عمر را افزایش می‌دهد.

در یکی از نخستین مطالعات روزه‌داری متناوب، گودریک و همکاران مشاهده کردند هنگامی که موش‌ها را از ابتدای بزرگسالی جوان تحت رژیم محدودیت کالری قرار می‌دهند، متوسط طول عمر تا % 80 افزایش می‌یابد.

درحالی‌که یکی از مطالعات دانشگاه ویسکانسین اثر مثبت محدودیت کالری هم بر سلامت و هم بر بقا را نشان داد، مطالعه دیگری در مؤسسه ملی سالمندی، باوجود بهبود سلامت عمومی، کاهش معناداری در مرگ‌ومیر (میزان مرگ) نشان نداد.

تفاوت در اثرات محدودیت کالری بر سلامت و طول عمر را می‌توان با تفاوت‌های جنسیت، رژیم غذایی، سن و عوامل ژنتیکی توضیح داد.

در انسان، رژیم‌های روزه‌داری متناوب می‌توانند چاقی، مقاومت به انسولین، دیس‌لیپیدمی (اختلالات چربی)، فشار خون بالا و التهاب مزمن را بهبود دهند.

روزه‌داری متناوب بیش از کاهش دریافت کالری عمل می‌کند

در مطالعه‌ای، طی 22 روز اجرای رژیم روزه‌داری متناوب، 16 شرکت‌کننده سالم % 2.5 وزن اولیه و % 4 توده چربی خود را از دست دادند. سطح انسولین ناشتا % 57 کاهش یافت.

در دو مطالعه دیگر، زنان دارای اضافه‌وزن (حدود 100 زن در هر مطالعه) در گروه اول در هفته 2 روز رژیم روزه‌داری یک‌روزدرمیان (در هفته 2 روز گرسنگی 24 ساعته) داشتند؛ گروه دیگر دریافت روزانه کالری را % 25 کاهش داد. زنان هر دو گروه طی 6 ماه به یک اندازه وزن کم کردند، اما در افرادی که در هفته 2 روز رژیم روزه‌داری متناوب داشتند افزایش بیشتر حساسیت به انسولین و دور کمر کاهش بیشتری مشاهده شد.

اثرات جسمی روزه‌داری متناوب چیست؟

در مطالعات انسانی و حیوانی، روزه‌داری متناوب عملکرد جسمی را بهبود داد. برای مثال باوجود وزن بدن مشابه، موش‌های دارای روزه‌داری متناوب نسبت به موش‌های با دسترسی نامحدود به غذا، استقامت فعالیت بهتری داشتند. تعادل و هماهنگی نیز بهتر بود. مردان جوانی که هر روز 16 ساعت روزه می‌گرفتند، پس از 2 ماه تمرین مقاومتی ضمن حفظ توده عضلانی، چربی از دست دادند.

پژوهش‌های حیوانی نشان می‌دهند روزه‌داری متناوب شناخت را در حوزه‌های متعددی از جمله حافظه فضایی، حافظه تداعی و حافظه کاری تقویت می‌کند. روزه‌داری متناوب و رژیم محدودیت کالری اثرات منفی چاقی، دیابت و التهاب عصبی بر یادگیری و حافظه را معکوس می‌کنند.

در یک مطالعه بالینی، بهبود حافظه کلامی در سالمندان تحت محدودیت کوتاه‌مدت کالری مشاهده شد. در مطالعه‌ای شامل بزرگسالان دارای اضافه‌وزن و اختلال شناختی خفیف، پس از 12 ماه محدودیت کالری، کارکردهای اجرایی و عملکرد شناختی بهتر شدند.

در یک کارآزمایی بالینی تصادفی‌شده چندمرکزی اخیر، در نتیجه 2 سال محدودیت روزانه کالری، بهبود معناداری در حافظه کاری مشاهده شد.

به‌ویژه با توجه به نبود هرگونه درمان دارویی مؤثر بر سالمندی مغز و پیشرفت بیماری‌های تحلیل‌برنده عصبی، انجام مطالعات بیشتر درباره روزه‌داری متناوب و شناخت در سالمندان قطعاً ضروری است.

مطالعات پیش‌بالینی و بالینی انسانی درباره رژیم روزه

در این بخش نتایج مطالعات روزه‌داری متناوب در مدل‌های حیوانی پیش‌بالینی و بیماران دارای بیماری‌های مختلف را به‌اختصار مرور می‌کنیم.

اثرات روزه‌داری متناوب بر چاقی و دیابت چیست؟

در مدل‌های حیوانی، تغذیه متناوب حساسیت به انسولین را افزایش می‌دهد، از چاقی ناشی از رژیم پرچرب جلوگیری می‌کند و رتینوپاتی دیابتی (مهم‌ترین علت کنونی کاهش بینایی) را بهبود می‌دهد. در جزیره اوکیناوا ژاپن، جمعیت بومی معمولاً رژیم روزه‌داری متناوب را حفظ می‌کنند و علاوه بر طول عمر بسیار زیاد، میزان چاقی و دیابت پایینی دارند.

با بررسی شیوه تغذیه مردم اوکیناوا می‌بینیم که غذاهای کم‌کربوهیدرات با انرژی محدود اما غنی از مواد مغذی مصرف می‌کنند؛ به‌ویژه سیب‌زمینی شیرین اوکیناوا، سبزیجات و حبوبات.

- موضوع مرتبط: 8 ویژگی مشترک مردم مناطق آبی که طولانی‌ترین عمر جهان را دارند

یک مطالعه چندمرکزی نشان داده است محدودیت روزانه کالری بسیاری از عوامل خطر قلبی‌متابولیک را در افراد غیرچاق بهبود می‌دهد.

همچنین مطالعه کوتاه‌مدتی شامل بزرگسالان دارای اضافه‌وزن یا چاق نشان داد روزه‌داری متناوب برای کاهش وزن به اندازه رژیم‌های استاندارد مؤثر است.

محدودیت روزانه کالری یا رژیم روزه‌داری یک‌روزدرمیان 4:3 (سه بار در هفته گرسنگی 24 ساعته) نشان داده است که مقاومت به انسولین را در بیماران دارای پیش‌دیابت یا دیابت نوع 2 معکوس می‌کند.

بااین‌حال گروه رژیم روزه‌داری یک‌روزدرمیان (گرسنگی 24 ساعته در روزهای معین هفته)، گروه محدودیت دریافت روزانه کالری و گروه رژیم شاهد در مطالعه‌ای 12 ماهه مقایسه شدند؛ شرکت‌کنندگان همه گروه‌ها وزن کم کردند، اما در گروه رژیم شاهد هیچ بهبودی در حساسیت به انسولین، سطح چربی خون یا فشار خون ایجاد نشد.

اثرات روزه‌داری متناوب بر بیماری‌های قلبی‌عروقی چیست؟

روزه‌داری متناوب در حیوانات و انسان‌ها بسیاری از شاخص‌های سلامت قلبی‌عروقی، از جمله فشار خون، را بهبود داد. بهبود در ضربان قلب استراحت، کلسترول LDL و HDL، تری‌گلیسرید، گلوکز، مقدار انسولین و مقاومت به انسولین نشان داده شده است.

بهبود شاخص‌های سلامت قلبی‌عروقی معمولاً طی 2 تا 4 هفته پس از شروع روزه‌داری یک‌روزدرمیان آشکار می‌شود و طی چند هفته پس از آغاز پیگیری بدون رژیم، از بین می‌رود.

اثرات روزه‌داری متناوب بر سرطان چیست؟

بیش از یک قرن پیش، مورشی و روس اثر سودمند روزه و محدودیت کالری را بر تومورهای حیوانات توصیف کردند. از آن زمان مطالعات فراوان روی جوندگان نشان داده‌اند که محدودیت روزانه کالری یا رژیم روزه، تشکیل تومورها را کاهش می‌دهد. همچنین نشان داده‌اند که ضمن افزایش حساسیت تومورها به شیمی‌درمانی و پرتودرمانی، رشد بسیاری از آن‌ها را مهار می‌کند.

به همین ترتیب تصور می‌شود روزه‌داری متناوب سوخت‌وساز انرژی در سلول‌های سرطانی را مختل می‌کند، رشدشان را مهار کرده و آن‌ها را به درمان‌های بالینی حساس می‌کند.

روزه‌داری متناوب می‌تواند ضمن افزایش مقاومت سلول‌های طبیعی به استرس، در برابر سرطان محافظت ایجاد کند.

چند مطالعه موردی شامل بیماران مبتلا به گلیوبلاستوما نشان می‌دهند روزه‌داری متناوب می‌تواند رشد تومور را مهار کرده و بقا را طولانی کند.

مطالعات در حال اجرا در ClinicalTrials.gov بر روزه‌داری متناوب در بیماران مبتلا به سرطان پستان، تخمدان، پروستات، آندومتر، کولورکتال و گلیوبلاستوما تمرکز دارند. درباره اینکه آیا روزه‌داری متناوب در انسان بر عود سرطان (بازگشت آن) اثر می‌گذارد یا خیر، هنوز مطالعه‌ای انجام نشده است.

اثرات روزه‌داری متناوب بر اختلالات تحلیل‌برنده عصبی چیست؟

داده‌های همه‌گیرشناختی نشان می‌دهند دریافت انرژی بیش از حد، به‌ویژه در میانسالی، خطر سکته مغزی، آلزایمر و پارکینسون را افزایش می‌دهد. داده‌های پیش‌بالینی قوی وجود دارد که رژیم روزه‌داری یک‌روزدرمیان می‌تواند شروع و پیشرفت بیماری را در مدل‌های حیوانی به تأخیر بیندازد.

داده‌ای از مطالعات کنترل‌شده رژیم روزه‌داری متناوب در افراد در معرض خطر اختلالات تحلیل‌برنده عصبی یا مبتلا به آن‌ها وجود ندارد.

اثرات روزه‌داری متناوب بر آسم، مولتیپل اسکلروزیس و آرتریت چیست؟

در مطالعه‌ای مشاهده شد در بیماران پایبند به رژیم گرسنگی یک‌روزدرمیان، سطح کتون در روزهای محدودیت انرژی افزایش یافت و طی 2 ماه وزن کاهش پیدا کرد و علائم آسم کمتر شدند.

مولتیپل اسکلروزیس یک بیماری خودایمنی دستگاه عصبی مرکزی است که با دمیلینه شدن آکسون‌ها و تحلیل نورون‌ها مشخص می‌شود. مشاهده شده است روزه‌داری یک‌روزدرمیان و محدودیت انرژی در چرخه‌های دوره‌ای 3 روز متوالی، دمیلینه شدن خودایمنی را کاهش داده و پیامد عملکردی را در مدل موشی مولتیپل اسکلروزیس بهبود می‌دهد.

ازآنجاکه روزه‌داری متناوب التهاب را کاهش می‌دهد، انتظار می‌رود در آرتریت روماتوئید سودمند باشد. شواهدی برای حمایت از کاربرد آن در بیماران مبتلا به آرتریت وجود دارد.

اثرات روزه‌داری متناوب بر جراحی و آسیب ایسکمیک بافت چیست؟

روزه پیش از جراحی، آسیب بافتی و التهاب را کاهش داده و نتایج جراحی را بهتر می‌کند. در مدل‌های حیوانی مشاهده شده است گرسنگی 3 روزه آسیب ایسکمی-پرفیوژن مجدد در کبد و کلیه را کاهش می‌دهد و موجب کاهش تروما پیش از آسیب می‌شود.

یک مطالعه تصادفی‌شده چندمرکزی نشان داده است که 2 هفته محدودیت روزانه انرژی پیش از عمل، نتایج بیماران تحت جراحی بای‌پس معده را بهبود می‌دهد. این یافته‌ها مطرح می‌کنند که روزه‌داری متناوب پیش از عمل ممکن است روشی ایمن و مؤثر برای بهبود نتایج جراحی باشد.

آیا رژیم روزه‌داری متناوب در عمل قابل اجراست و چگونه باید اجرا شود؟

باوجود شواهد مربوط به فواید روزه‌داری متناوب برای سلامت و کاربرد آن در بسیاری از بیماری‌ها، موانعی برای پذیرش گسترده این عادات غذایی در جامعه و توسط بیماران وجود دارد.

این موانع کدام‌اند؛

اول، در فرهنگ ما رژیم سه وعده‌ای همراه میان‌وعده روزانه چنان ریشه‌دار است که تغییر این الگوی غذایی به‌ندرت مورد پذیرش بیماران یا پزشکان قرار می‌گیرد. فراوانی غذا و بازاریابی گسترده در کشورهای توسعه‌یافته نیز از موانع اصلی هستند که باید بر آن‌ها غلبه کرد.

دوم، هنگام گذار به رژیم روزه‌داری متناوب، بسیاری از افراد ممکن است تحریک‌پذیری و کاهش تمرکز ناشی از گرسنگی و محدودیت انرژی را تجربه کنند. این علائم طی 1 ماه برطرف می‌شوند و باید این روند به بیماران اطلاع داده شود.

سوم، بسیاری از پزشکان ممکن است درباره مداخلات روزه‌داری متناوب اطلاعات کافی نداشته باشند. پزشکان می‌توانند به بیماران توصیه کنند به‌تدریج به رژیم روزه‌داری متناوب روی آورند.

به‌عنوان روش جایگزین، پزشکان می‌توانند برای ماه اول در هفته 1 روز و ماه دوم در هفته 2 روز دریافت 900 تا 1000 کالری را در رژیم روزه‌داری متناوب 5: 2 (در هفته 2 روز گرسنگی 24 ساعته) توصیه کنند. برای ماه سوم می‌توانند در هفته 2 روز 750 کالری و برای ماه چهارم در هفته 2 روز 500 کالری را پیشنهاد کنند. محدود کردن دریافت کالری طی بازه زمانی طولانی می‌تواند سازگاری بیمار با رژیم را آسان‌تر کند.

برای اطمینان از تأمین نیازهای تغذیه‌ای بیمار و ارائه مشاوره مداوم باید با کارشناس تغذیه یا متخصص تغذیه مشورت شود. مانند همه مداخلات شیوه زندگی، ارائه اطلاعات کافی، ارتباط مستمر و حمایت از سوی پزشکان نیز اهمیت دارد.

نتیجه

مطالعات پیش‌بالینی و بالینی نشان داده‌اند رژیم روزه‌داری متناوب برای بسیاری از مشکلات سلامت مانند چاقی، دیابت، بیماری قلبی‌عروقی، سرطان و اختلالات عصبی سودمند است.

درحالی‌که مدل‌های حیوانی نشان می‌دهند روزه‌داری متناوب سلامت را در سراسر طول عمر بهبود می‌دهد، مطالعات بالینی مداخلات نسبتاً کوتاه‌مدت‌تری را دربر می‌گیرند. علت این است که انسان‌ها سال‌ها رژیم روزه‌داری متناوب را ادامه نمی‌دهند. بنابراین هنوز مشخص نشده است آیا فواید مشاهده‌شده در مدل‌های حیوانی بالقوه در انسان نیز تحقق می‌یابد یا خیر. همچنین مطالعات بالینی عمدتاً بر بزرگسالان جوان و میانسالِ دارای اضافه‌وزن تمرکز داشته‌اند. نمی‌توان فواید و ایمنی روزه‌داری متناوب مشاهده‌شده در این مطالعات را به دیگر گروه‌های سنی تعمیم داد.

هرچند سازوکارهای اختصاصی را کاملاً درک نکرده‌ایم، اثرات سودمند روزه‌داری متناوب شامل تغییر سوخت‌وساز و مقاومت سلولی در برابر استرس است. بااین‌حال برخی افراد تمایلی به رعایت رژیم روزه‌داری متناوب ندارند. به همین دلیل درمان‌های دارویی هدفمندی ایجاد و آزمایش شده‌اند که بدون نیاز به تغییر چشمگیر عادات غذایی، اثرات روزه‌داری متناوب را تقلید می‌کنند. نمونه‌ها شامل عوامل ایجادکننده مقاومت متابولیک خفیف (2-دئوکسی‌گلوکز، متفورمین و عوامل جداکننده میتوکندری)، پشتیبان‌های انرژی زیستی میتوکندری (استر کتون یا نیکوتینامید ریبوزید) یا عوامل مهارکننده مسیر mTOR (برای مثال اورولیموس و سیرولیموس) هستند. اما مطالعات حیوانی نشان می‌دهند ایمنی و اثربخشی این رویکردهای دارویی از رژیم روزه‌داری متناوب کمتر است.