روزه‌داری متناوب (intermittent fasting) و سرطان

در غرب، intermittent fasting، نام شناخته‌شده، رژیم روزه متناوب، است که در راه محبوب‌ترین برنامه‌های تغذیه است. تمرکز آن برخلاف رژیم دیگر بر غذا نیست، بلکه، زمان تغذیه،است. تغذیه در سرطان و شیمی‌درمانی مهم و ممکن است تغییر کند؛ غذای محبوب را دیگر نپسندید و غذای جدید به فهرست اضافه نکنید. بی‌اشتهایی، و، تهوع، گاهی دریافت را محدود می‌کند؛ اما شاید آن‌قدر که تصور می‌شود مضر نباشد. پژوهش جدید مطرح می‌کند بی‌اشتهایی درمان همیشه منفی تلقی نشود و حتی در بیمار مناسب گرسنگی گاه‌به‌گاه اثر مثبت داشته باشد.

گرسنگی متناوب، تغذیه‌ای است با کالری کم یا صفر طی 16-48 ساعت. شکل‌های مختلف آزمایش می‌شود: 8 ساعت خوردن و 16 ساعت گرسنگی؛ 2 ساعت خوردن و 21 ساعت گرسنگی. رژیم روزه یا گرسنگی دوره‌ای نیز نام دارد.

این مدل‌ها برای افزایش عملکرد جسمی و ذهنی پستاندار آزمایش می‌شوند. با حفظ عضله، چربی کمتر دیده شده است. پژوهش‌ها ادعا می‌کنند روزه متناوب سلول سرطان را به، شیمی‌درمانی، یا درمان ضدسرطان دیگر حساس‌تر می‌کند. مطالعات دیگر می‌گویند روزه، اتوفاژی، را تحریک و CD8 سیتوتوکسیک، سلول T،را فعال و T تنظیمی را مهار می‌کند تا ایمنی تنظیم شود. همچنین هورمون‌هایی مانند انسولین، لپتین و آدیپونکتین را تعدیل کرده است. ابتدا برای دیابت و، سندرم تخمدان پلی‌کیستیک،بررسی شد، ولی اکنون برای، پیشگیری سرطان، یا درمان آن رویکرد بالقوه مورد توجه است.

در جوندگان، گرسنگی پیش از شیمی‌درمانی بقا را طولانی و، متاستاز، و سمیت (عوارض) را کم کرد. همچنین گرسنگی دوره‌ای پیش از، مهارکننده تیروزین‌کیناز، رشد رده‌های سرطان مختلف، شامل، سرطان ریه سلول کوچک، را مهار کرد. گرسنگی متناوب 24 تا 72 ساعته در 8 مطالعه بررسی شد؛ % 63 مطالعات، یعنی از 8 مطالعه در 5 مورد، رشد تومور مهار شد؛ 3 مطالعه دیگر نسبت به حیوان با رژیم عادی تفاوت معنادار رشد نیافت.

مرور نظام‌مند چند آزمایش حیوانی کاهش متاستاز و رشد تومور با گرسنگی را نشان داد. با روزه متناوب پیش از شیمی‌درمانی، کاهش مهم، عوارض جانبی،و تحمل بهتر شیمی‌درمانی در حیوان دیده شد.

هنوز مطالعه اثر روزه بر بروز سرطان انسانی انجام نشده؛ پس محافظت آن معلوم نیست. در بسیاری، کارآزمایی انسانی،اثر روزه بر ایمنی و اثربخشی شیمی‌درمانی بررسی شد. مرور نظام‌مند مطالعات با چرخه گرسنگی 24 تا 180 ساعت، عوارض کمتر از جمله خونی و مغز استخوانی نسبت به بیماران بدون روزه متناوب نشان داد.

مجموعه موارد منتشرشده در 2009، گرسنگی 24 تا 72 ساعت پیش یا پس از شیمی‌درمانی را در 6 بیمار ارزیابی کرد و عوارض کمتر هنگام روزه دید. در مطالعه دیگر، نئوادجوانت، یا، ادجوانت، دوستاکسل، دوکسوروبیسین (آدریامایسین) و سیکلوفسفامید برنامه‌ریزی شد، در، HER2، منفی مرحله II / III پستان، 13 بیمار به روزه کوتاه پیش و پس شیمی‌درمانی یا غذای معمول در 2 گروه تقسیم شدند. پس از 7 روز، گروه 7 نفره روزه عوارض خونی معنادار کمتر و میانگین هموگلوبین و پلاکت بالاتر داشت. عوارض غیرخونی متفاوت نبود. همچنین در سلول ایمنی روزه‌داران، ترمیم آسیب DNA،سریع‌تر بود.

سرطان‌های زنان، در 34 بیمار، کارآزمایی تصادفی با گرسنگی 36 ساعت پیش و 24 ساعت پس شیمی‌درمانی، مجموع 60 ساعت، کیفیت زندگی را سنجید. روزه‌داران عوارض کمتر داشتند؛ وزن تغییر مهم نکرد و روزه کیفیت زندگی را حفظ کرد.

نتیجه

داده انسانی فعلی سود احتمالی رژیم روزه برای نتایج شیمی‌درمانی، به‌ویژه کاهش عوارض، را مطرح می‌کند. در بیمار درست انتخاب‌شده ایمن و آثار منفی مرتبط کم‌درجه به نظر می‌رسد. اما هنوز در مطالعات بزرگ تصادفی کنترل‌شده بررسی نشده، بنابراین اکنون درباره ایمنی و اثربخشی پیشگیری و درمان سرطان نتیجه قطعی ممکن نیست.