რა არის პერიტონეუმის (მუცლის ფარის) კიბო? სიმპტომები და მკურნალობა

პერიტონეუმის „მუცლის ფარის“ კიბო ან პირველადი პერიტონეული კიბო1 მილიონი ადამიანიდან მხოლოდ 6-ში გვხვდება და იშვიათი კიბოებისერთ-ერთია. იშვიათობის გასაგებად მაგალითისთვის საკვერცხის კიბო დაახლოებით 1 მილიონიდან 120 ადამიანში ჩნდება. თუმცა ზუსტი რიცხვის შეფასება რთულია, რადგან მიიჩნევა, რომ შორსწასული საკვერცხის კიბოს დიაგნოზის მქონე ქალების მნიშვნელოვან ნაწილს (პროცენტულად 15-მდე) სინამდვილეში პერიტონეული კიბო აქვს. ის მრავალი მხრივ ჰგავს ეპითელურ (კლასიკურ) საკვერცხის კიბოს: იწვევს მსგავს სიმპტომებს, მიკროსკოპით მსგავსად გამოიყურება და იმავე ტიპის მკურნალობას პასუხობს.

რადგან პირველადი პერიტონეული კიბო ადრეულად ხშირად სიმპტომებს არ იწვევს, ჩვეულებრივ შორსწასულ ეტაპზე დიაგნოსტირდება. მუცლის ფარის სისხლისა და ლიმფური ძარღვების სიუხვის გამო ადრეული გავრცელების ტენდენცია აქვს.

შენიშვნა 1: პირველადი პერიტონეული კიბო ნიშნავს, რომ კიბო მუცლის ფარის საკუთარი უჯრედებიდან წარმოიშობა. მათი კიბოდ ქცევა მუცლის სხვა ორგანოებიდან პერიტონეუმში მეტასტაზირებაზე (გავრცელებაზე) იშვიათია. ამ მხრივ პირველადი პერიტონეული კიბო ტვინის პირველად სიმსივნეებსჰგავს, რადგან ტვინის მეტასტაზები პირველად სიმსივნეებზე ხშირია.

შენიშვნა 2: ეს სტატია პირველად პერიტონეულ კარცინომატოზს ეხება. პერიტონეუმის კიდევ ერთი პირველადი კიბო, პერიტონეული მეზოთელიომა ამ ჩვენს სტატიაში დეტალურად განიხილება.

რა არის პერიტონეუმის (მუცლის ფარის) კიბო?

პერიტონეუმი საჭმლის მომნელებელი სისტემის, ღვიძლისა და რეპროდუქციული ორგანოების დამფარავი ორშრიანი გარსია. ეპითელური უჯრედებისგან შედგება და ორგანოების გარშემო სახვევის მსგავსი გარეგნობა აქვს. ეს ორშრიანი გარსია და მათ შორის არსებული მცირე სითხე ორგანოებს იცავს და ერთმანეთზე მიწებების გარეშე თავისუფალი მოძრაობის საშუალებას აძლევს.

ზოგიერთი სხვა კიბო პერიტონეუმში შეიძლება გავრცელდეს, თუმცა პერიტონეული კიბო თავად მისი შემქმნელი უჯრედებიდან იწყება (პირველადი პერიტონეული კიბო).

პირველადი პერიტონეული და საკვერცხის კიბოს კავშირი

ყველაზე ხშირი სიმპტომებისა და მკურნალობის მეთოდების ჩათვლით, პირველად პერიტონეულ კიბოსა და ეპითელურ საკვერცხის კიბოს შორის მრავალი მსგავსებაა. მუცლის ფარი (პერიტონეუმი) და საკვერცხის ზედაპირი ნაყოფის განვითარებისას ერთსა და იმავე ქსოვილს ეფუძნება.

არსებობს მოსაზრება, რომ პერიტონეული კიბოს გამომწვევი უჯრედები შეიძლება განვითარებისას მუცელში დარჩენილი ნარჩენი საკვერცხის უჯრედები იყოს. ეს მსგავსებები მკურნალობის დაგეგმვას ეხმარება, რადგან ეპითელური საკვერცხის კიბო ბევრად ხშირია და მეტადაა შესწავლილი.

მსგავსების მიუხედავად პერიტონეულ და საკვერცხის კიბოს მნიშვნელოვანი განსხვავებებიც აქვს. პერიტონეული კიბოს დიაგნოზის მქონენი საკვერცხის კიბოს მქონეებზე უფრო ხანდაზმულები არიან ხოლმე. მკურნალობის მხრივ (ქვემოთ), დებალკინგის ქირურგიის (სიმსივნური დატვირთვის შემამცირებელი ოპერაციის) წარმატების ალბათობა პერიტონეულ კიბოში მეტია, თუმცა საერთო გადარჩენა ნაკლებია (დებალკინგისიმსივნის მასის (მოცულობის) მაქსიმალურად შემცირებაა). ეს მიუთითებს სიმსივნის ბიოლოგიის განსხვავებებზე ამ ორ ტიპს შორის.

რა სიმპტომები აქვს პერიტონეულ კიბოს?

როგორც საკვერცხის კიბოა ადრეულ სტადიაზე სიმპტომების ნაკლებობის გამო ჩუმ დაავადებად ცნობილი, პერიტონეული კიბოს მქონეებშიც დაავადების მნიშვნელოვან პროგრესირებამდე სიმპტომები მცირეა. მუცლის ფარის კიბოს სიმპტომები:

• მუცლის შებერვა
• დიფუზური მუცლის ტკივილი
• ხშირი შარდვა
• ჭამისას სისავსის შეგრძნებასთან ერთად ზოგიერთ ბუნდოვან ნიშანს იძლევა და ეს სიმპტომები მხოლოდ ამ კიბოსთვის სპეციფიკური არ არის.

სხვა სიმპტომები:

• ნაწლავთა მოქმედების ცვლილებები (ჩვეულებრივ ყაბზობა)
• პათოლოგიური ვაგინალური სისხლდენა
• მუცელში ხელით შესაგრძნობი მასა
• უნებლიე წონის კლება

დაავადების პროგრესირებასთან ერთად მუცელში შეიძლება დაგროვდეს სითხე, რომელსაც ასციტი (ascites) ეწოდება; ის იწვევს მუცლის ტკივილსა და დისკომფორტს, გულისრევასა და ღებინებას, ხოლო მუცლის წნევის ფილტვებზე ზემოთ დაწოლის გამო — ქოშინსაც. დაღლილობაც ხშირია.

პერიტონეული კიბოს გართულებები (გამოწვეული პრობლემები): შეიძლება მოიცავდეს ნაწლავის გაუვალობას (ზოგჯერ საჭიროებს სტომას ან ნაწლავსა და სხეულის გარეს შორის ხვრელს) და საშარდე გზების ობსტრუქციას (სიმსივნით შარდსაწვეთების დახშობის გამო), რომელსაც ზოგჯერ სტენტი ან ნეფროსტომული მილი სჭირდება (თირკმლიდან სხეულის გარეთ გამავალი მილი).

რა მიზეზები და რისკფაქტორები აქვს პერიტონეულ კიბოს?

მიუხედავად იმისა, რომ მისი ზუსტი გამომწვევი უცნობია, კიბოს წარმოქმნა იწყება, როცა პერიტონეუმის უჯრედებში რიგი მუტაციების შედეგად უკონტროლო ზრდა ვითარდება. პერიტონეული კიბო ქალებში ბევრად ხშირია და საკვერცხის კიბოს მსგავს რისკფაქტორებს ფლობს.

რისკფაქტორების უმეტესობაა:

• 60 წელზე უფროსი ასაკი
• ძუძუს კიბოს ისტორია
• ენდომეტრიოზის ისტორია
• სიმსუქნე

წელის ქვემოთ ხანგრძლივად ტალკის პუდრის გამოყენებაც გაზრდილ რისკთან დაკავშირებულად მიიჩნევა.

ამის საპირისპიროდ, ზოგიერთი ფაქტორი საშუალოზე დაბალ რისკს უკავშირდება. მათ შორისაა პერორალური კონტრაცეპტივების (ჩასახვის საწინააღმდეგო აბების) გამოყენება (რისკის შემცირება შეწყვეტიდან 30 წლამდე შეიძლება გაგრძელდეს), მილების გადაკვანძვა, განსაკუთრებით 35 წლამდე მშობიარობა და ძუძუთი კვება. ზოგიერთ კვლევაში იბუპროფენისა და ასპირინის მსგავსი არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო წამლების გამოყენებით რისკის შემცირების ვარაუდი არ წამოუყენებიათ.

როგორც აღინიშნა, ზოგიერთი ოჯახში საკვერცხის კიბოს ან BRCA მუტაციის გამო ფალოპის მილებისა და საკვერცხეების მოსაცილებლად პროფილაქტიკურ ოპერაციას (ჰისტერექტომია და სალპინგოოოფორექტომია) იტარებს. მიუხედავად იმისა, რომ ამან ეპითელური საკვერცხის კიბოს რისკი პროცენტულად 90-მდე შეიძლება შეამციროს, პერიტონეული კიბოს რისკი რჩება.

პერიტონეული კიბოს გენეტიკური საფუძველი

ოჯახში საკვერცხის, ფალოპის მილის ან პერიტონეული კიბოს ისტორია რისკს ზრდის და ამ კიბოების დაახლოებით პროცენტულად 10 მემკვიდრეობითად მიიჩნევა. ლინჩის სინდრომის (მემკვიდრეობითი არაპოლიპოზური მსხვილი ნაწლავის კიბოს) მსგავსი გენეტიკური სინდრომები ან BRCA გენის მუტაცია რისკს ზრდის. BRCA მუტაციის მატარებელ ქალებში, საკვერცხეების მოცილების შემთხვევაშიც, პერიტონეული კიბოს რისკი დაახლოებით პროცენტულად 5-ით იზრდება.

• დაკავშირებული თემა: ოჯახური, მემკვიდრეობითი და სპორადული: კიბოში ხშირად აღრეული ცნებები

როგორ დიაგნოსტირდება პერიტონეული კიბო?

პირველადი პერიტონეული კიბოს ადრეული დიაგნოზისთვის მაღალი რისკის მქონეებშიც ეფექტური სკრინინგული ტესტი არ არსებობს.

სიმპტომების მოსმენისა და ფიზიკური გასინჯვის შემდეგ დიაგნოზის განხილვისას ექიმებმა შეიძლება რამდენიმე ტესტი დანიშნონ.

სისხლის ანალიზები

სისხლის ტესტი CA-125პერიტონეული კიბოს მქონე ადამიანებში შესაძლო მომატების სიმსივნური მარკერია. თუმცა CA-125-ის დონე შეიძლება მრავალ მდგომარეობაში, მენჯის ინფექციებიდან ორსულობამდე, გაიზარდოს და კიბოს დროსაც ნორმალური იყოს. კიდევ ერთი, OVA1 ტესტი, ოპერაციამდე საკვერცხის ან პერიტონეული კიბოს არსებობის ალბათობის შესაფასებლად გამოიყენება. ის ალბათობის გამოსათვლელად 5 ბიომარკერის კომბინაციას იყენებს.

გამოსახულებითი ტესტები

ონკოლოგიური რადიოლოგიური გამოკვლევებიპერიტონეული კიბოს სიმპტომების შეფასებას შეიძლება დაეხმაროს. ულტრაბგერა (ტრანსვაგინალური) ხშირად პირველი ტესტია. მუცლისა და მენჯის (საზარდულის) უბნის მაგნიტურ-რეზონანსული (MR) ან კომპიუტერული ტომოგრაფია (BT) ასევე სასარგებლო შეიძლება იყოს. დიაგნოზის შემდეგ მკურნალობაზე პასუხის შესაფასებლად PET-BT ძალიან სასარგებლოა.

ბიოფსია და ლაპაროსკოპია

დიაგნოზის დასადასტურებლად ან გამოსარიცხად ხშირად ბიოფსია საჭიროა. ლაპაროსკოპიისას მუცლის კანში რამდენიმე მცირე ჭრილობას აკეთებენ და ინსტრუმენტები შეაქვთ, რათა მუცლიდან ან მენჯიდან ქსოვილის ნიმუში აიღონ და პერიტონეუმის ბიოფსია ჩაატარონ.

ლაპაროსკოპიას მკურნალობის შესახებ მნიშვნელოვანი ინფორმაციის მოცემაც შეუძლია. 2018 წლის კვლევაში ის ძალიან მგრძნობიარე აღმოჩნდა იმის დასადგენად, ვინ უპასუხებდა კარგად ოპტიმალურ ციტორედუქციულ ოპერაციას. რადგან „ყველა ხილული სიმსივნის მაქსიმალურად გაწმენდის“ მნიშვნელობის მქონე ციტორედუქცია ძალიან მნიშვნელოვანია, ლაპაროსკოპია ეხმარება იმის გადაწყვეტას, ვის ჩაუტარდეს ოპერაცია და როდის შეიძლება რისკი სარგებელს აღემატებოდეს.

ასციტის არსებობისას სითხის ნაწილის გამოსადევნად და სუნთქვის გასაადვილებლად პარაცენტეზის სახელწოდების პროცედურა შეიძლება ჩატარდეს (ქვემოთ დეტალურადაა აღწერილი). სითხე მიკროსკოპითაც შეიძლება შეისწავლონ კიბოს უჯრედების საძიებლად.

სხვა დიაგნოზები, რომლებიც პერიტონეულ კიბოში შეიძლება აირიოს

რამდენიმე მდგომარეობა პირველად პერიტონეულ კიბოს შეიძლება ჰგავდეს. მათ შორისაა საკვერცხის კიბოს სხვადასხვა ტიპი, მუცლის აბსცესი, სითხის, ნაღვლის ან ლიმფური სითხის კისტური დაგროვება და პერიტონეუმში მეტასტაზირებული სხვა კიბოები.

რა სტადიები აქვს პერიტონეულ კიბოს?

მრავალი კიბოსგან განსხვავებით, რომელიც 1-4 (I-IV) სტადიად იყოფა, პირველად პერიტონეულ კიბოს ადრეული სტადია არ აქვს. ნიშნებისა და სიმპტომებისგან დამოუკიდებლად, დიაგნოსტირებისას ის ყოველთვის 3 ან 4 სტადიისაა. 3 სტადიაში კიბო შეიძლება მენჯის გარეთ ან მუცლის უკან მდებარე ლიმფურ კვანძებში იყოს გავრცელებული (რეტროპერიტონეული კვანძები). 4 სტადიისას სიმსივნე ჩვეულებრივ მუცლის ორგანოებში, მაგალითად, ღვიძლში, ან სხეულის სხვა უბნებში, მაგალითად, ფილტვებში ვრცელდება (მეტასტაზირებს).

როგორ მკურნალობენ პერიტონეულ კიბოს?

მკურნალობა რამდენიმე ფაქტორზეა დამოკიდებული, მათ შორის კიბოს მდებარეობაზე, სტადიასა და ადამიანის ზოგად ჯანმრთელობაზე. ვარიანტებია:

ოპერაცია

საოპერაციო პაციენტებისთვის რეკომენდებულია პროცედურა გინეკოლოგიურმა ონკოლოგმა ჩაატაროს. კვლევებით, მათ მიერ ჩატარებული ოპერაციის შედეგები ზოგადი ქირურგის ან გინეკოლოგის ოპერაციაზე უკეთესია. მნიშვნელოვანია საკვერცხისა და პერიტონეული კიბოს მქონე ქალების მკურნალობის გამოცდილების მქონე გინეკოლოგიური ონკოლოგის მოძებნაც.

ყველაზე ხშირი ოპერაცია ციტორედუქციის ან დებალკინგის სახელით ცნობილი ონკოლოგიური ქირურგიაარის. მიზანია კიბოს ოპტიმალური/იდეალური მოცულობის მოცილება, თუმცა მთლიანად მოცილება ხშირად შეუძლებელია.

ამ ოპერაციისას ქირურგი საშვილოსნოს (ჰისტერექტომია), ორივე ფალოპის მილსა და საკვერცხეს (ორმხრივი სალპინგოოოფორექტომია) და პერიტონეუმში კიბოს მთავარ ადგილს აცილებს. ზოგჯერ ომენტუმიც — ნაწლავების მომცველი ცხიმოვანი ქსოვილის შრე — იკვეთება (ომენტექტომია). მდებარეობისა და ზომის მიხედვით ახლო ლიმფური კვანძები და დანამატებიც შეიძლება მოიხსნას (თავად პერიტონეუმი ვერ მოიხსნება). კიბო მუცელში ფართოდ შეიძლება გავრცელდეს და ხშირად სიმსივნის უბნების უმეტესობას იღებენ.

ციტორედუქციული ოპერაცია სხვა კიბოებთან ნაცნობებისთვის შეიძლება დამაბნეველი იყოს. მაგალითად, თუ ფილტვის ან ძუძუს კიბო ოპერაციით მთლიანად ვერ მოიხსნება, ოპერაცია გადარჩენას არ აუმჯობესებს (თუმცა ტკივილი და გართულებები შეიძლება შეამციროს). პერიტონეულ და საკვერცხის კიბოში კი სიმსივნის მაქსიმალური მოცილება სიცოცხლეს ახანგრძლივებს. არსებული მასის შემცირების შემდეგ ქიმიოთერაპია უკეთ მუშაობს. მიზანი ჩვეულებრივ არა სრული, არამედ „ოპტიმალური“ მოცილებაა. ოპტიმალური ციტორედუქციისას მუცელში 1 სანტიმეტრზე (დაახლოებით ნახევარ დუიმზე) დიდი კიბოს კერა არ უნდა დარჩეს. ქიმიოთერაპია შეიძლება ოპერაციისას ან შემდეგ ჩატარდეს.

პერიტონეული კიბოს ინდექსი და მნიშვნელობა

პერიტონეული კიბოს ინდექსი (peritoneal cancer index, PCI) პერიტონეულ ღრუში კიბოს გავრცელების შესაფასებლად გამოიყენება. ამისთვის ღრუს 13 მკაფიოდ განსაზღვრულ რეგიონად ყოფენ (იხილეთ ქვემოთ სურათი). თითოეულ 13 რეგიონში ყველაზე დიდი სიმსივნური კვანძის ზომას ზომავენ. თუ სიმსივნე არ ჩანს, რეგიონის ქულაა „0“. თუ ყველაზე დიდი კვანძი 0,5 cm-ზე მცირეა, ქულაა „1“. 0,5 cm-დან 5 cm-მდე სიმსივნისთვის ქულაა „2“. 5 cm-ზე დიდი დაზიანებისას ქულაა „3“. ფენებად განლაგების ან მრავალი მცირე კვანძის შერწყმისას ქულაა „3“. ინდექსი ყველა 13 რეგიონის ქულების შეკრებით გამოითვლება, მაქსიმუმ 39 (13 × 3) ქულით.

ინდექსის შემცირებასთან ერთად დაავადების გარეშე და საერთო გადარჩენა იზრდება. მაღალი PCI ქულის მქონე პაციენტებისთვის ჩვეულებრივ აგრესიულ მკურნალობას არ ურჩევენ.

ქიმიოთერაპია

პერიტონეულ კიბოში ქიმიოთერაპია ჩვეულებრივ ოპერაციისას ან შემდეგ გამოიყენება. შეიძლება ვენაში მიეცეს ან უშუალოდ მუცლის ღრუში შეიყვანონ (ინტრაპერიტონეული ქიმიოთერაპია). არსებობს კლინიკური კვლევები, რომლებიც საკმაოდ განსხვავებული მეთოდის შესაძლო სარგებელზე მიუთითებს. ამ დროს გაცხელებული პრეპარატები მუცელში ოპერაციისას (ინტრაოპერაციულად) ან შემდეგ შეჰყავთ; მას ეწოდება ჰიპერთერმული ინტრაპერიტონეული ქიმიოთერაპია (HİPEK). გაცხელებული ინტრაპერიტონეული ქიმიოთერაპიისას წამლები მუცელში შეყვანამდე 42 გრადუსამდე თბება. სითბო კიბოს უჯრედებს ქიმიოთერაპიისადმი უფრო მგრძნობიარეს ხდის.

მიზანმიმართული კიბოს წამლები

მიზანმიმართული წამლები კიბოს უჯრედის ზრდაში მონაწილე კონკრეტულ უჯრედშიდა გზებზე მიმართული წამლებია.

• Bevacizumab სახელწოდების ანგიოგენეზზე მოქმედმა წამალმა 2016 წელს პერიტონეულ კიბოში ქიმიოთერაპიასთან ერთად გამოყენებისთვის FDA-ს დამტკიცება მიიღო.
• Lynparza (olaparib) შეიძლება BRCA გენის მუტაციების მქონე ქალებში გამოიყენონ.
• Tarceva (erlotinib) anti-EGFR პრეპარატია, რომელიც ზოგიერთი პერიტონეული კიბოს მქონე პაციენტისთვის შეიძლება ეფექტური იყოს.
• ასევე ზოგიერთი პირველადი პერიტონეული კიბო, ძუძუს ზოგიერთი კიბოს მსგავსად, HER2-ს ჭარბად გამოხატავს (დადებითია) და შეიძლება HER2-ზე მიმართულ მკურნალობას უპასუხოს.
• 2018 წელს Rubraca-მ (rucaparib)პირველადი პერიტონეული კიბოს სამკურნალოდ FDA-ს დამტკიცება მიიღო, რადგან პლაცებოსთან შედარებით მნიშვნელოვნად უფრო ხანგრძლივ პროგრესირების გარეშე გადარჩენას იძლეოდა.

რადიოთერაპია

პერიტონეული კიბოსთვის დასხივება იშვიათად გამოიყენება, თუმცა ზოგჯერ იზოლირებული კერებისთვის სასარგებლოა.

კლინიკური კვლევები

ამჟამად პერიტონეული კიბოს მკურნალობის ახალ გზებს რამდენიმე კლინიკური კვლევა აფასებს. ისინი სხვა მიზანმიმართულ მკურნალობებსა და იმუნოთერაპიის წამლებს მოიცავს.

დამხმარე / პალიატიური მოვლა

სამწუხაროდ, უმეტესობას პერიტონეული კიბო მხოლოდ შორსწასულ სტადიაში უდგინდება, როცა სრული განკურნება შეუძლებელია. თუმცა არსებობს მრავალი გზა სიცოცხლის გასახანგრძლივებლად და ცხოვრების ხარისხის გასაუმჯობესებლად.

პარაცენტეზმა (სითხის გამოსადევნად კანიდან მუცლის ღრუში ნემსის შეყვანამ) ქოშინი შეიძლება შეამციროს. კვებითმა კონსულტაციამ (დიეტოლოგის მხარდაჭერამ) კიბოსთან დაკავშირებულ მადის დაკარგვას შეიძლება უშველოს და შესაძლოა კიბოს კახექსიის რისკიც შეამციროს.

ტკივილის კონტროლი მნიშვნელოვანია, რადგან ეს კიბო ძალიან შემაწუხებელი შეიძლება იყოს და გულისრევის მართვამ ცხოვრების ხარისხიც შეიძლება გაზარდოს. დამატებითი და ალტერნატიული მკურნალობები სიმსივნის შემცირებაში ეფექტური არ არის, თუმცა ზოგიერთ დამატებით პრაქტიკას კიბოსა და მკურნალობის სიმპტომებთან გამკლავებაში დახმარება შეუძლია. იოგა, მედიტაცია, მასაჟი, აკუპუნქტურა და სხვა ინტეგრაციული მეთოდები დიდი ონკოლოგიური ცენტრების უმეტესობაში ხელმისაწვდომია.

პროგნოზი (დაავადების მიმდინარეობა)

პერიტონეული კიბოს პროგნოზი ზოგადად ცუდია, თუმცა პაციენტთა მცირე ნაწილში კიბოს მთლიანად მოცილება შეიძლება. გადარჩენის შემფასებელი კვლევები ძალიან ცოტაა, მაგრამ უკეთეს გადარჩენასთან დაკავშირებული ფაქტორები არსებობს. მათ შორისაა ლიმფურ კვანძებში კიბოს არარსებობა, ოპტიმალური ან სრული ციტორედუქციული ოპერაცია და ჰიპერთერმული ინტრაპერიტონეული ქიმიოთერაპიის გამოყენება.

პერიტონეუმის (მუცლის ფარის) კიბოსთან გამკლავება

ნებისმიერ კიბოსთან გამკლავება რთულია და ჩვეულებრივ საკითხებს ემატება ის, რომ ბევრს პერიტონეული კიბოს შესახებ არც კი სმენია. ეს შეიძლება ძლიერ იზოლირებდეს ადამიანს, განსაკუთრებით სხვა კიბოების, მაგალითად, ძუძუს კიბოს მქონეთათვის შეთავაზებული მხარდაჭერის დანახვისას. თუმცა იშვიათობის გამო ადგილობრივ თემში მხარდაჭერის ჯგუფის პოვნა რთულია, არსებობს ონლაინ პერიტონეული კიბოს საზოგადოებები, სადაც საჭიროებისას დღისა თუ ღამის განმავლობაში შეიძლება სხვებთან დაკავშირება.

ნებისმიერი კიბოს დიაგნოზი შემაშინებელია, მაგრამ პერიტონეული კიბოს იშვიათობა და ხშირად შორსწასულ სტადიაზე გამოვლენა მას განსაკუთრებით რთულს ხდის. კიბოს შესახებ ინფორმაციის მიღების დაწყებისას შეიძლება გული გაგიტყდეთ.

თუმცა შეიძლება დაგეხმაროთ იმის გახსენება, რომ ბოლო წლებში შორსწასული კიბოების სამკურნალო არჩევანი მნიშვნელოვნად გაუმჯობესდა. სრული განკურნების ძალიან მცირე ალბათობის შემთხვევაშიც კი სიმპტომებისა და ნიშნების მრავალი შესაფერისი მიდგომით ძლიერ კონტროლთან ერთად პაციენტებს კომფორტული და დამაკმაყოფილებელი ცხოვრება შეუძლიათ.