تفاوت درمان‌های مکمل و جایگزین چیست؟
در این مقاله
اصطلاحات «مکمل» و «جایگزین» اغلب طوری استفاده می‌شوند که گویی یک معنا دارند. همچنین در عبارت درمان مکمل و جایگزین (TAT) با هم ترکیب می‌شوند. تعیین اینکه یک چیز درمان مکمل است یا جایگزین، همیشه آسان نیست. اما تفاوت مهمی وجود دارد.
درمان مکمل یعنی می‌توانید آن را در کنار درمان پزشکی مبتنی بر شواهد موجود خود استفاده کنید. به درمان‌های پزشکی نوین و مبتنی بر شواهد، درمان متعارف نیز گفته می‌شود. درمان مکمل ممکن است کمک کند احساس بهتری داشته باشید و با سرطان و درمان خود بهتر کنار بیایید. مهم است درمان مکملی را که قصد استفاده از آن دارید، با پزشک مطرح کنید.
درمان جایگزین به جای درمان پزشکی استاندارد آن بیماری استفاده می‌شود. همه درمان‌های متعارف سرطان توسط علم، مراجع سلامت و قوانین تحت آزمون‌های دقیق قرار می‌گیرند تا اثربخشی آنها ثابت شود. بیشتر درمان‌های جایگزین این مسیر آزمون را طی نکرده‌اند و شواهد علمی از اثربخشی آنها وجود ندارد. برخی انواع درمان جایگزین ممکن است کاملاً ایمن نباشند و عوارض زیان‌آور ایجاد کنند.
اگر قصد استفاده از TAT دارید؛
اگر استفاده از هر درمان مکمل یا جایگزین را در نظر دارید، بسیار مهم است برای دریافت توصیه درباره ایمنی درمان با متخصص سرطان یا پرستار متخصص خود صحبت کنید. همچنین بسیار مهم است درمانگر مکمل یا جایگزین خود را از درمان متعارف سرطان آگاه کنید. برخی درمان‌ها ممکن است با هم تداخل داشته باشند.
درمان‌های مکمل چه هستند؟
درمان‌های مکمل در کنار درمان‌های پزشکی متعارف تجویزشده توسط پزشک استفاده می‌شوند. ممکن است به احساس بهتر افراد مبتلا به سرطان کمک و کیفیت زندگی را افزایش دهند. همچنین می‌توانند کمک کنند با علائم سرطان یا عوارض درمان آن بهتر کنار بیایید.
درمانگر مکمل خوب ادعا نمی‌کند که درمان او سرطان شما را درمان خواهد کرد. درمانگر باید همیشه برای مطرح کردن درمان پیشنهادی با متخصص سرطان شما آمادگی داشته باشد و شما را تشویق کند.
انواع گوناگونی از درمان‌های مکمل وجود دارند:
- طب سوزنی
- رایحه‌درمانی
- بازتاب‌شناسی – ماساژدرمانی
- داروهای گیاهی - گیاه‌درمانی (زنجبیل برای تهوع، و برای ضعف، جینسینگ)
- هنردرمانی
- یوگا
بسیاری از متخصصان سلامت با استفاده از درمان‌های مکمل، از افراد مبتلا به سرطان حمایت زیادی می‌کنند. این درمان‌ها به کنار آمدن بهتر با درد، تهوع و استفراغ، ضعف، استرس، گرگرفتگی و افسردگی ناشی از خود سرطان یا درمان آن کمک می‌کنند.
اما برخی متخصصان سلامت در استفاده از چنین درمان‌هایی برای بیماران تردید داشته‌اند. علت این است که بسیاری از آنها مانند درمان‌های متعارف آزمایش نشده‌اند. پژوهش‌هایی برای بررسی میزان اثربخشی درمان‌های مکمل در افراد سرطانی انجام شده است. برخی هنوز ادامه دارند. اما برای افزایش دانش درباره بهترین شیوه استفاده از درمان‌های مکمل، به پژوهش‌های بیشتری نیاز داریم.
چه درمان‌های جایگزینی وجود دارند؟
برخلاف درمان‌های مکمل، درمان‌های جایگزین به جای درمان‌های پزشکی متعارف استفاده می‌شوند. برای تمایل بیماران سرطانی به امتحان درمان‌های جایگزین، دلایل گوناگونی وجود دارد. برخی ممکن است درمان متعارف را آغاز نکنند و به جای آن درمان جایگزین انتخاب کنند. برخی ممکن است درمان متعارف سرطان را متوقف و به درمان جایگزین روی آورند. همچنین در درمان سرطان، نظر دوم و شناخته نشدن آن و ارائه نشدنش به بیمار به‌عنوان یک گزینه، از دلایل روی آوردن به درمان‌های جایگزین است.
برخی درمانگران جایگزین ممکن است ادعا کنند حتی اگر درمان‌های پزشکی متعارف نتوانسته‌اند، آنها می‌توانند سرطان شما را درمان کنند. یا درمانگر ممکن است بگوید درمان‌های متعارف سرطان زیان‌آور هستند. درمانگر قابل‌اعتماد چنین ادعایی نمی‌کند.
هیچ مدرک علمی یا پزشکی نشان‌دهنده توانایی درمان‌های جایگزین در درمان سرطان وجود ندارد. برخی ناایمن هستند و ممکن است عوارض زیان‌آور ایجاد کنند یا با درمان پزشکی متعارف شما تداخل داشته باشند. ممکن است خطر عوارض جدی را افزایش دهند یا مانع سودمند بودن درمان متعارف شوند.
برخی درمان‌های جایگزین بسیار هوشمندانه بازاریابی می‌شوند و افرادی که درباره آنها می‌خوانند، فکر می‌کنند بسیار مؤثر هستند. اما ادعاها با شواهد علمی قوی پشتیبانی نمی‌شوند و متأسفانه به برخی افراد امید کاذب داده می‌شود.
نمونه‌های درمان جایگزین سرطان عبارت‌اند از
- آمیگدالین (ویتامین B17)
- درمان گرسون (روشی مبتنی بر آب‌گیری و نوشیدن آب حدود ده کیلو سبزی و میوه در هر روز)
- غضروف کوسه
- هومیوپاتی
- اوزون‌درمانی
- شیر الاغ
- رژیم‌های گوناگون (مانند رژیم قلیایی)
- داروهای گیاهی - گیاه‌درمانی (زردچوبه - کورکومین, آلوئه‌ورا, ریشی قرمز - قارچ جاودانگی)
- ویتامین و آنتی‌اکسیدان‌ها
اصطلاحات مورد استفاده برای کاربردهای TAT
چند اصطلاح متفاوت برای توصیف درمان‌های مکمل یا جایگزین به‌طور رایج استفاده می‌شوند. اگر با آنها آشنا نباشید، ممکن است گیج‌کننده باشد. ممکن است درمان‌ها را با این نام‌ها ببینید:
- درمان‌های غیرمتعارف
- طب مکمل و جایگزین
- خدمات سلامت یا پزشکی تلفیقی (کل‌نگر)
- طب سنتی
درمان‌های غیرمتعارف
این معمولاً به درمان‌هایی اشاره دارد که پزشکان عموماً برای درمان سرطان استفاده نمی‌کنند. به بیان دیگر، هر درمانی که بخشی از پزشکی متعارف محسوب نمی‌شود. متخصصان سلامت در درمان سرطان از تفاوت درمان‌های مکمل و جایگزین آگاه هستند و اهمیت تمایز این دو اصطلاح را می‌دانند. اکنون بیشتر پزشکان و پرستاران به جای «غیرمتعارف»، درمان‌ها را مکمل یا جایگزین تعریف می‌کنند.
TAT (طب مکمل و جایگزین)
TAT اصطلاحی است که هم درمان‌های پزشکی مکمل و هم جایگزین را که در بالا توضیح دادیم، شامل می‌شود.
خدمات سلامت یکپارچه یا سرطان‌شناسی تلفیقی
این اصطلاحات معمولاً برای توصیف استفاده هم‌زمان پزشکی متعارف و درمان‌های مکمل به کار می‌روند. اصطلاح خدمات سلامت یکپارچه به‌ویژه در جوامع غربی رایج است. در درمان سرطان، پزشکی یکپارچه معمولاً دسترسی به هر یک از موارد زیر را فراهم می‌کند:
- درمان‌های پزشکی متعارف
- انواع درمان مکمل مانند ماساژ، بازتاب‌شناسی، آرام‌سازی، داروهای گیاهی و طب سوزنی
- خدمات مشاوره و گروه‌های حمایتی
- اطلاعات به‌روز درباره سرطان شما و درمان آن
طب سنتی
متخصصان سلامت معمولاً اصطلاح طب سنتی را برای درمان یا اقدام سلامت به کار می‌برند که طی قرن‌ها در فرهنگی مشخص رشد کرده است. معمولاً پیرامون نظام اعتقادی مشخصی شکل می‌گیرد. این اصطلاح ممکن است گیج‌کننده باشد، زیرا در غرب جهان، پزشکی کلاسیک می‌تواند طب سنتی محسوب شود. اما معمولاً اصطلاح طب سنتی را این‌گونه استفاده نمی‌کنیم. معمولاً به درمان‌های شکل‌گرفته در شرق جهان اشاره می‌کنیم.
- پزشکی آیورودا
- طب سنتی چین
اطلاعات بیشتر درباره پزشکی متعارف
پزشکی متعارف، درمان‌های پزشکی نوینی است که پزشک شما معمولاً برای درمان سرطان استفاده می‌کند. ممکن است اصطلاح درمان پزشکی ارتدوکس را نیز بشنوید. از شایع‌ترین درمان‌های متعارف سرطان؛
- شیمی‌درمانی
- پرتودرمانی
- جراحی
- ایمنی‌درمانی‌ها
- هورمون‌درمانی
- درمان‌های مولکولی
هدف درمان متعارف، درمان سرطان با از بین بردن یا کوچک کردن تومور است. اگر سرطان بهبودپذیر نباشد، هدف ممکن است کنترل آن تا حد امکان باشد. پزشک درباره میزان کمک درمان در وضعیت شما صحبت خواهد کرد. نزدیک به نیمی از داروهای متعارف از گیاهان یا دیگر مواد طبیعی تولید می‌شوند. داروهای متعارف از آزمون‌های جدی می‌گذرند و کنترل‌شده استفاده می‌شوند. همه درمان‌های متعارف سرطان در پژوهش‌های بالینی به‌دقت آزمایش شده‌اند تا اثربخشی آنها در انواع مشخص سرطان ثابت شود.
کارآزمایی‌های بالینی با این اهداف انجام می‌شوند؛
- اطمینان از اثربخشی درمان‌های متعارف،
- تعیین عوارض بالقوه و شدت آنها،
- نشان دادن اینکه فواید یک درمان سرطان بر همه خطرات آن می‌چربد
پژوهش‌های بالینی و اطلاعات بیشتر درباره آنها را می‌توانید در وب‌سایت ما پیدا کنید.
در نتیجه، به جای رد کامل روش‌های طب مکمل و جایگزین که احتمال سودمندی آنها مطرح است، درست‌ترین رویکرد آن خواهد بود که علمی بررسی شوند و به‌ویژه موارد دارای تأثیر مثبت بر کیفیت زندگی بیماران، در کاربردهای بالینی، تلفیق شوند.
منابع
https://www.cancerresearchuk.org/
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک می‌کند.
نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر می‌شود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمی‌شود.
اولین نظر را شما بنویسید.